antyneurogram

po nagich granicach dnia
stąpają
ranne myśli
zeskakują nagle
z fali dźwięku
od naświetlnej
prześwitem
między palcami
wycieka toksyczny czas
zatruta przyszłość
chce zmartwychwstać
byle w granicach normy

...

koniec świata

Pan B

szkic2

szkic

wiosna

lubi powtarzać się

ogarniam 
jak co dzień
ciszę 
zamykam

niezapamiętany kolor
okrywa miękko 
by potem wylać się
poza brzeg
niosąc martwe zakrętki
butelek pełnych treści 

przeczytane listy 
bez sensownych odpowiedzi
na dnie

wraki kaleczą stopy
bolą oczy niewidome

przypadek

być może to czerwień
a może sen
gorący od zachodu
aż po świt
wykrzyczany

wpół martwy
potem żył
w innym świecie
puszczał zające
na ścianie

kilka klamek bez drzwi
za którymi krew bywa zielona
i szept coraz wyraźniejszą kreską
zarysowany na winylu

siedemdziesiąt siedem

trudna modlitwa
zieleń pod paznokciami
łza w oku dziecka