Poezja

Sami widzicie, że muszę... a odejść tak trudno mi.
Uspokoiłem mą duszę, by nie pukała do drzwi.
Sami widzicie, że trzeba... Kończy się mój ziemski czas.
Prośby kierować do nieba, za wszystko przeprosić was.
 
Służyłem tu nie dla chleba... dokąd wystarczało tchu.
Ojczyźnie naszej w potrzebach. Ludziom, jak nakazł Bóg.
Sami widzicie, że muszę... pieśń tę dokończyć ze snu.
Uspokoiłem mą duszę, by nie powracała tu.