Poezja

Tajni nie mogą mówić otwarcie,
zwłaszcza o innych tajnych.
Rzecz każdą można spalić na starcie.
Zaliczmy ją do zwyczajnych.
 
Lepiej już mlaskać, nawet po maskch,
dokładnie - Kto kim jest? - widać,
Trzeba pokazać komiks w obrazkach,
bo tajne może się przydać.
 
Oddzielmy dramat od polityki,
( a Berlin mówi o wojnie).
Zna Nowoczesna skłony, uniki.
Przez kogo jest niespokojnie?
 
Jakby nie było - miło - niemiło,
trzeba się jakoś zachować
i sadystyczna też bywa miłość.
Pod dywan można ją schować.
 
Podobno murarz domy muruje,
a krawiec szyje ubrania?
Aktor już dawno roli nie czuje,
a kto tu jest od czuwania?
 
Od stanu wojny jest tu Prezydent,
a od kryzysu są sztaby.
Od złych rachunków - biegły rewident.
Nikt nie potrafi zjeść żaby!
 
Ludziom nikt jednak tego nie powie.
Dźwięk łatwo można wyłączyć.
Każdy z nas może dośpiewać sobie:
Kto chce te rządy zakończyć.
 
Sam Łowca Smoków podpowie z boku.
Niechcący sposób podsunie.
Nie każdy może dotrzymać kroku,
a w szprychy włożyć kij umie.
 
Były już sploty, węzły gordyjskie.
Metoda jest bardzo prosta.
Kiedy zawodzą sposoby wszystkie -
ruch jeden tylko pozostał.