Poezja

Głowa boli od przybytku.
Za dużo jest w kraju zbytku,
a nadmiary spokój burzą,
gdy wszystkiego jest za dużo.

Za klęską przychodzi klęska.
Mleka, jabłek oraz mięska
sami zjeść nie damy rady.
Zejdziemy przez to na dziady!

Węgla na hałdach za wiele!
Złoszczą się nauczyciele,
że za dużo dzieci w klasie.
Normalnie uczyć nie da się!

Dziwią się w poselskich ławach.
Za duża była odprawa!
Wielkie są oczekiwania,
a za dużo jest gadania.

Zaczynają się blokady.
W mediach podają przykłady,
że za dużo już nie chcemy,
a co mamy - marnujemy!

Nikt nie zbiera i nie zrywa.
Partiom bardzo spada krzywa
i sondaże im źle wróżą.
Nosem wychodzi "za dużo"!

"Za dużo" niszczy człowieka,
zwłaszcza, gdy za długo czeka,
a tu najważniejszy urząd
ponoć żonę ma za dużą.

Na "za dużo" nie ma rady.
Wszędzie inne są przykłady.
Świat wszystkiego ma za mało!
Tylko nam się tak dostało.