Poezja

Koniec roku. Idą Święta. Będą liczyć w domach.
Kto nam przybył? Kogo nie ma? Kto w dalekich stronach?
Jednych pięknie powitają. - Innych pożałują.
Aniołów pozapraszają. - Niech z nami świętują!

Wspomną stare obyczaje przy dźwiękach kolędy.
To co się na stół podaje w polskich domach wszędy.
A kiedy już po chrześcijańsku przywitają Pana,
będą się o naszej szopie rozmowy rozpalać.

Jaka trudna była droga. Przez jakie przeszkody
i jaki z nas dzielny naród, nad inne narody.
Będą z łezką śpiewać, prosić: - Pobłogosław Panie
nasze polskie miłowanie, rodzinne kochanie.

Potem przyjdą kolędnicy, Herod, Żyd i diabeł,
Anioł z gwiazdą i śmierć z kosą, nawet baba z dziadem.
Dzwonek do drzwi wszystkich zerwie. Przybyły prezenty!
Piękne są te polskie Święta i obyczaj święty.