Poezja

Wyniesiono - nogami do przodu,
stół okrągły - dar dla narodu
z mazowieckiego twardego drewna.
Zmiana mebli już była potrzebna.

Wyniesiono, bo marnie się toczył.
Przyglądali się chłopcy wysocy,
czy zniesienie idzie jak trzeba.

Choć uznano, że to wola nieba -
wiele figur o stół ten oparto,
lecz się stało. Żałować nie warto.

Wszystko ma swoją trwałość, swój czas.
Nosił wilk... i  znosili nas
ukrywając prawdę w podziemiu.

Wiele rzeczy do dziś stoi w cieniu,
stół był jednak eksponowany.
Wiele mebli czeka na zmiany
i już widać, że sypie się próchno.

Wszystkie na raz wymieć trudno,
ale zmiany są już konieczne
i antyki też nie są wieczne.