Poezja

Spadła kurtyna w życia teatrze.
Świat tak wygląda, jaki był zawsze.
Złego wrażenia czas nam nie zatrze.
Urosły znowu grupy najsłabsze.

Była reforma, która nie zmienia.
Były profity urynkowienia.
Rewolucyjne ustroju zmiany
i to, co było znowu dziś mamy.

Inni nie mają. U nich jest gorzej!
Tu jest, jak było - chociaż najdrożej.
Wróciła stara społeczna norma.
Wystaje wyżej tylko platforma.

Ciągle się trzyma. Potrafi pływać.
Była to jakaś alternatywa
dla tych, co mają, jak zawsze mieli,
żeby w reformach nie utonęli.

Jest tak jak było. Niżej niż nisko.
Nikt nic nie zmienił. Na co to wszystko?
Na to by znowu zaczynać zmiany!
Kto ma - chce kręcić! My tylko trwamy.