Poezja

"Tu wszędzie są nasze kości!"
Lecz naszych kości jest więcej!!!
I więcej naszej miłości
I my wkładaliśmy goręcej
W tę ziemię trud i oddanie.

Cmentarze i budowanie
Nie stoją w żadnej sprzeczności!
I nie jest to zawłaszczanie.
Są u nas miejsca dla gości.

Tu każda śmierć jest w pamięci,
A płomień znicza jednaki
I godni są wszyscy święci.
Różnicą są tylko znaki.

Wy macie swoje - my swoje,
A groby są często wspólne.
Niech przemawiają spokojem.
Tu spory są bezrozumne.

Szacunek należny dumny,
Tym, którzy od nas odeszli,
A ten kto zamieniał trumny
Najbardziej z wszystkich jest grzeszny.

Bo zbrodnia zawsze jest zbrodnią,
A potem i katastrofą.
Nie będzie sprawą przechodnią,
Kiedy pokażą nam błoto.

"Tu wszędzie są nasze kości!"
Lecz naszych kości jest więcej!!!
Nie trzeba się o to złościć.
Należy wyciągać ręce!