Najnowsze prace:

poezja

wszystkie dodane wczoraj tydzień temu przed miesiącem rok temu

Arsis, 6 stycznia 2021

Arktyczny zachód słońca

Chmury płyną w oddali ― jakby napędzał je ― jakiś odmęt ― milczącego żywiołu…

… coś się wydarza wewnątrz tych skłębień…

… i ginie ― zarazem ―
w palącym blasku
― zeszklonych od mrozu źrenic…

…

Spadam w pod-śnieżną przepaść ― w grobową wnękę… ― Wyszarpuję siłą…

…

Na próżno…

Gasnę…

… brakuje tchu zmiażdżonym płucom…

…

… wszechświat mieni się
w kryształach lodu ―
na moich dłoniach
― popękanej twarzy…

…

Słońce zachodzi…

…

… zastygam ― na wieczność…

(Włodzimierz Zastawniak, 2015-03-07)

***

https://www.youtube.com/watch?v=kE-wtnY6hFM

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 6 stycznia 2021

P + M + A 2021

Pfizer, ModeRNA i AstraZeneca -
Trzej Królowie Doświadczalnej
Mutacji Człowieka.

Świat ma problem z wychłodzeniem
i podziałem puli.
Nie zostawi przecież Ziemi
w ostatniej koszuli.
.
Mir medialne ma kadzidło.
Papier zmienia w złoto.
Tam, gdzie szopka i kropidło
zmierzamy z ochotą.
.
Mędrcy, "Skarby Narodowe",
potem pastuszkowie
i orszaki przymusowe
wędrują po Zdrowie!
.
Rośnie w ludziach zaufanie,
nadzieja i wiara.
Grupowe kolędowanie!
Trzy szczepionki na raz!

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

sam53, 6 stycznia 2021

gdzie Ciebie najwięcej

aby do wiosny gdy przed końcem świata
w miłości znajdę jeszcze więcej ciebie
wzejdą nadzieje których kwietny zapach
w nasze spotkania można będzie przenieść

w dni które przyjdą choć jeszcze nie przyszły
w noce stęsknione w których z tobą frunę
zapachem kwiatów znacząc wszystkie myśli
a warg pieczęcią każdy pocałunek

aby do wiosny gdzie ciebie najwięcej
maj ze zdziwienia aż otworzy usta
gdy nienazwana między nami przestrzeń
dotąd niczyja już nie będzie pusta

spełnieniem marzeń dogonimy siebie
gdy pierwsza zieleń rzuci cienie w miasto
aby do wiosny później będzie jesień
nie pozwól tylko ze zmęczenia zasnąć

liczba komentarzy: 8 | punkty: 3 | szczegóły

Melancthe, 5 stycznia 2021

Mamuś

Mamuś
wszyscy jesteśmy grzesznikami
nie wierzymy
nie ufamy
nie kochamy

Mamuś
wszyscy jesteśmy obłudnikami
łżemy
udajemy
kradniemy

Mamuś...
dlaczego jesteś tak cicho?

liczba komentarzy: 2 | punkty: 6 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 5 stycznia 2021

Я

Bój o miejsce w Grupie Zero
zaczął się wielką literą -
porosyjskim JA
i do dzisiaj trwa!
Bój o Plus,
czyli "nie mniej niż..."
Mus to mus -
pozycja, prestiż!
Długą listę do Premiera
podpisali "Mniej niż zera"

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

drachma, 5 stycznia 2021

Zdarzenie w Emilcinie

stało się to gdy miałem osiem lat
jechałem wozem drabiniastym
ciut nielegalnie

porwali nas szaracy
dosiedli się w pobliżu olszynek
współpracownicy reptilian
chcący przejąć kontrolę nad ludzkością

wtedy to w pobliżu brzózek
w unoszącym się pojeździe
„windeczką” zabrano nas do badań
i wszczepiono nano-chip
taki implant który wy według centrali
też będziecie mieć zaimplementowany
w szczepionkach za kilka dekad

to będzie znamię bestii
wprost z księgi janowej apokalipsy
wszyty wszystkim gdy już się
podporządkujemy
po przebadaniu gatunku

gawrony kruki oczu sobie nie wykolą
przy badaniach in vivo
gatunki skazano na wymarcie

liczba komentarzy: 7 | punkty: 5 | szczegóły

Misiek, 5 stycznia 2021

Serce boli zawsze najbardziej

K...

Mówisz do mnie czy koło mnie
tak mi przykro jest ogromnie
nie rozumiesz żadnych słów
odwróciłaś się plecami znów

milczysz dlatego o nic nie spytam
w oczach niczego też nie odczytam
zamiast serca wielki zimny głaz
zmarnowany tylko czas

kiedy słowo ciągle rani
odpływam z przystani
żagle stawiam i adieu
tak to tak a nie to nie

cała naprzód ale bez ciebie
złe myśli jeszcze pogrzebię
ciągle pcha się ten sam schemat
wyszedł wiersz a miał być poemat

ze słowami zaledwie trzema
ale ciebie na szczęście nie ma
przecież nikt z nas nie istnieje

młodsza siostra i starszy brat
chyba zmyślone jakieś dzieje
ktoś napisze za dużo i za mało
atrament cierpliwy papier pokryje

a tak naprawdę
nic się nie stało
……………………………………………………………….
tylko mama nie żyje…

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 5 stycznia 2021

miłość zmienia wszystko

szóste przykazanie dekalogu
nie cudzołóż

zakwitła miłość w ogrodzie
z plugawym kłamstwem na ustach
w pierwszym dniu
gdy składał fałszywie przysięgę

nie kochał żony
mojej matki
zniszczył wszystko
zabił szacunek do siebie
nienawidziłem go
zdrajca

oszukany
nie umiałem zmrużyć oczu
zburzył mój świat
zabił we mnie dziecko

nadszedł czas rozliczeń
zapłaty ciężkiej za fałszywe słowa
zgniłą miał duszę
nie kochał matki
oszukana odpłynęła

zostałem sam
w świecie pełnym tajemnic i smutku

zabił miłość
zapłacił krótką chwilą zdrady
ułamek sekundy gdy konał z nią
te martwe oczy

liczba komentarzy: 0 | punkty: 3 | szczegóły

Arsis, 5 stycznia 2021

Opowieść ducha

Opowiadał mi o ciszy… ― o pustce ― ze smutnym wzrokiem utkwionym w istocie
Wszechrzeczy…

… o przebywaniu, gdzieś poza granicą neonu…

Przenikał przeze mnie bez trudu,
omiatając moje skronie nikłym powiewem…

… omiatając pieczołowicie,
jakby zadumą
rozpostartą na nowo…

Opowiadał o ukrytym słońcu
i obłokach
w niedostępnym niebie…

… prawie ― nie podnosząc oczu…

I nie musiał patrzeć przed siebie, by wszystko odgadnąć…

… był ogromnym
zbiorowiskiem
poznania
― niczym drgające światło…

… jak nagły prześwit w szepczącym drzewie, bądź jak cień tego drzewa przerastający mnie pod wieczór…

Szedłem z nim?

Naprzeciw
niemu?

… nie wiem…

Ale wiem, że rozpościerał się…

… rozpraszał się… ― z a n i k a ł…

(Włodzimierz Zastawniak, 2014-06-13)

***

https://www.youtube.com/watch?v=F7JqK0w4FBo

liczba komentarzy: 0 | punkty: 3 | szczegóły

Atanazy Pernat, 4 stycznia 2021

W MIEŚCIE

w tym mieście nie ma zbyt wielu miejsc
o których mógłbym powiedzieć coś miłego
są niebieskie łuny karetek pogotowia wieczorem
wściekłe psy spóźnione autobusy
są umarłe arterie niewykorzystanych okazji
na lepsze życie u boku
nie ma za dużo miejsc w tym mieście
o których chciałbym powiedzieć cokolwiek
są kłódki na moście dawno nieaktualne
czerwona plama słońca przypadkowi przechodnie
dźwięki które wyodrębniam z przestrzeni
dzieląc je na czynniki pierwsze jak śpiewy
mój czas w tym mieście jeszcze nie dobiegł końca

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

10 - 30 - 100

Najnowsze prace:

poezja

Arktyczny zachód słońca

P + M + A 2021

gdzie Ciebie najwięcej

Mamuś

Я

Zdarzenie w Emilcinie

Serce boli zawsze najbardziej

miłość zmienia wszystko

Opowieść ducha

W MIEŚCIE

Ostatnie komentarze:

kontakt z redakcją