Zmiana sposobu prezentacji
zakłamana potrzeba bliskosci
pełna krzyków o przyjaźni
szklanych oczach szepczących
obietnicy milości
zakamuflowana samotność
otoczona pięknymi kwiatami
niekończącymi się prezentami
siedząca na fotelu
kupijąca online
szczera monotonia pustych usmiechow
ładniejsyzch niż u sąsiadki
ale zrobionych w salonie
nie na plaży
zakłamana zakamuflowana dekadencja
piszę o znikaniu, nieobecności
cichej nadziei i szeleszczących
rozczarowaniach
zgrzytających pomiędzy zębami
ziarnach piasku smakujących
gorczycą
a przecież mogłabym
myślami uciec - na grzbiecie smoka -
w dalekie, nieznane mi krainy
jednak coś mnie tu zatrzyma
zaplącze,
rozkołata serce
i w głowie zamąci
Zamknęłam oczy by usłyszeć
Lot pszczoły, motyla
Szum liści i zobaczyć
Kolor zapachów
Dymu, smogu
Zimna, śniegu którego nie było
Dwie jaskółki szukały czerwonych trzewiczków,
które uniosłyby je ponad wysokie nosy,
zmarszczone brwi i nieprzyjazne oczy.
Zaplątane w nieufne spojrzenia, krzywe miny
szukały ucieczki
ponad dachy ponad wysokie chmury.
Dwie jaskółki bez czerwonych trzewiczków
ze skrzydłami bez umiejętności lotu.
Zapomnijmy o złudzeniach
tych słodkich i naiwnych
upojonych mirażami ukrytych w kącie oka
One nas nie nakarmią nie napoją
Nie przytulą gdy zajdzie słońce
Czas zostać siłą i spokojem
Teraźniejszością i przyszłością
Dla tych co idą w marszach i tych co
Układają resztki ubrań z pozalewanej szafy
naprzeciw ideologii
wdajmy się w romans z rzeczywistością
Znaczki pocztowe, a tuż obok
szabelka
Na stoliku leży jeszcze
Miejsce już wybrane tylko....
Kupmy szybko dwa rewolwery,
niech zawisną
zawisną
I jeszcze monety, tak cały gar srebrnych monet
Ale nie trzydzieści tylko tak może ze sto
A pod łóżkiem,
pod łóżkiem przegląd gazet i programów kinowych
I jeszcze te ściany,
Ściany zawalone portretami, błyskotkami, figurkami
Króla Midasa
Jadę w pociągu sama z myślami
Cudzymi
Oprawionymi, poprawionymi
Wydanymi na żółtych kartkach
Pachnących drukarnią
Bliskich mi mysli,
A tak obcych
Udających rodziców, dzieciństwo
Życie i śmierć
We mnie samej
Jadącej pociągiem
Patyczki zielone układają się, wiją pod oknem
A ptaszki czerwone biegają pomiędzy nimi
Raz w górę raz w dół
Tuż zza krzaczków skok w bok
I niespodzianka
Kukułcze jajko
W wijacym się gniazdku
A ptaszki czerwone biegają pomiędzy nimi
długo byłam na słowa obrażona
szukałam od nich ucieczki
raz nawet poszłam w tańce
dwa razy zatopiłam smutki
a pięć milczałam
nie słuchałam ich
o nie
długo byłam na słowa obrażona
one chciały pędzić, wspinać się po gardle
z serca, czasem i z rozumu
długo byłam na słowa obrażona
gdy tylko one już zostały
odwróciły się ode mnie, o ścieżce swej zapomniały
Poukładane poprzesuwane
Książki na półkach i myśli w głowach
Nasze opinie, uczucia
Strachy i rozczarowania
Wszystko rzucone, pogmatwane
Zmięte na podłodze
