Poetry

Monice Stopczyk

twoje dzień dobry poranne
spod powiek moich
motyle nocne wywleka za skrzydła

i pozostają na palcach ich łuski -
wczorajsze szczęścia
- już nie odlecą

jest to dzień dobry spokojne
nie jak ocean
bezkresne niebo

ale szeroką falą niesione z imieniem moim
jakbym odbity w chmurnym zwierciadle
powracał do ciebie codziennie
 
śladem pomadki na kołnierzu randki
odmierzyłaś mi dzień dobry
które rozetrzeć mogłem odcieniem łąki

a jeśli ciebie nigdy nie było i sam sobie to twoje dzień dobry
rysuję zaspany na karcie świtu od ręki ?