13 april 2014

12 april 2014, saturday ( Budowlane dywagacje cz2 )

Odmienne znaczenia czasownika „robić”
Jeśli właściciel placu mówi „zrobię to” „zrobiłem tamto” wiemy, że to nie mijanie się z prawdą, że to nie jego dłonie brały udział w wykonywaniu owej pracy. Nikt nie oczekuje że o takie znaczenie „zrobiłem” chodzi, wszyscy wiedzą, że „zrobiłem to” oznacza – zatrudniłem odpowiednich ludzi, którzy za wynagrodzenie wykonali ową pracę dla mnie.
 
Fachowiec często używa słowa „Tu będzie to, a tu to, zrobione” - najprawdopodobniej chodzi mu o to, że w planuje wykonać tą czynność w najbliższym czasie.
 
W rozmowie pracowników istnieje też nieokreślony osobnik, a raczej nieokreślona grupa osobników wspomnianych wcześniej, którzy „będą robić” coś czy jutro, czy w przyszłym tygodniu. I tak „Bo tu będą jutro kopać” jakież zdziwienie gdy widzimy następnego dnia autora słów kopiącego tam gdzie „Oni mieli to dziś zrobić”.
 
Najdziwniejsza jednak jest sytuacja gdy chodzi o wykonaną pracę. Właściciel jest zadowolony, wtedy wypowiedzi pracownika są w pierwszej osobie liczby pojedynczej. Jeżeli pracodawca wyrazi niezadowolenie z efektu, pracownik automatycznie zaczyna używać trzeciej osoby liczby pojedynczej i mnogiej. Dla zobrazowania dość skomplikowanej zasady językowej przykład:
Pracodawca: „O ! Tu fajnie ten murek widać”
pracownik: „Dobierałem te bardziej okrągłe kamienie”
Pracodawca: „Trochę za daleko wystaje ten narożnik”
Pracownik: „Bo nie wzięli pod uwagę, że kamień ma swoją grubość i dlatego kładli za daleko”
Zasada ta w skrócie brzmi tak: dobrze – ja zrobiłem, źle – on/oni zepsuli
 
Innym ciekawym zjawiskiem jest ocena nakładu w wykonywanej pracy. Czasem takie same czynności przybierają bardzo różną wartość końcową. Jedynym czynnikiem zmieniającym jest fakt, kto to wykonywał. Zasada jest taka – jeśli pracę wykonywał mówiący, zadanie było trudne, meczące i wymagające nadludzkiego sprytu. Natomiast gdy identyczne zadanie wykonał kto inny niż mówiący- było lekkie, odprężające i nie wymagał zbyt wiele umiejętności.
 
 
Do zjawiska graniczącego niemal z połączeniem dwóch światów równoległych dochodzi w momencie końcowej rozmowy pracodawcy z pracownikiem. To ten moment gdy inwestor odbiera budowę a pracownik wynagrodzenie za nią. Dla wyraźniejszego kontrastu w opisie stanu rzeczy wystarczy zamknąć oczy lub posłuchać tylko zapisu fonicznego rozmowy. Obie osoby mówią o tym samym ale opisują zgoła inny obraz – pracodawca pogorzelisko po kataklizmie, pracownik niebiański ogród.
 
 
 


list of responded items:

 

choose your artistic answer

 


number of comments: 0 | rating: 0/2 | report | add to favorite

Comments:




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register