biedaki - ZGODLIWY - diary

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	ZGODLIWY
	ALL WORKS Poetry (26) Prose (22) Diary (44) Photography (162) Graphics (43) Postcards (9) Handmade (14) About me Friends (15)

5 february 2013

ZGODLIWY

Widziałem żebraka, otoczony stadem piesków, siedział na ławce. Spał może, a może chwytał poranne słońce na twarz.
- Wszyscy choć przez jakiś czas powinniśmy stać się bezdomnymi. - pomyślałem.
Moglibyśmy wtedy dojrzeć dobro w sobie, bezinteresowną potrzebę szanowania każdego dnia z jego urokami. Kochać posiłek, nieważne jaki by był. Dzielić się z innym tym co mamy.
Celebrować przyjemności.
Znosić trudy.
Wielbić życie jakim jest.
Zastanawiam się:
Kto jest większym biedakiem?

5 february 2013 at 11:23

Możemy to robić i być tym , kim jesteśmy...Możemy w zachwycie wielkim żyć...

5 february 2013 at 11:34

Możemy, możemy... a mimo to gonimy białego króliczka. Niech ktoś zatrzyma - ja wysiadam :)

5 february 2013 at 11:39

bezdomność tak jak domność ma wiele odmian, Ty przedstawiłeś jej jasny obraz, a w życiu jak to życiu, są jej inne różne, bardzo pogmatwane i odrażające odmiany

5 february 2013 at 11:57

O, to, to. Między innymi. Cięcia do jednostronności bez cienia. I tak, w świetle bez cienia gubi się pojedyncza twarz, jakby ją ktoś miłośnie wytarł pumeksem dla idei. I chociaż, zdaje się, jako tako rozumiem, na czym mogą polegać pożytki z nieprzywiązywania nadmiernej wagi do Ego, to jednak wierzę, że ich celem jest co innego niż ignorowanie pojedynczego losu i wrzucanie do jednego wora, choćby i świetlistego. Zanadto przypomina mi taki wór topione szczenięta i masowe groby ;p

5 february 2013 at 11:42

Ufam bez trudu w dobre intencje tekstu i Autora. Jednak sam tekst niebezpiecznie balansuje na granicy ciężkich uproszczeń. Pomyślę, jaką postać nadać wątpliwościom i wrócę w sprzyjającym czasie. Pozdrawiam.

5 february 2013 at 20:24

bezdomność ...Spanie na dworcu to z pewnością niewygoda. Prawdziwa bezdomność jest w duszy człowieka, choćby sypiał w apartamentach...:)

6 february 2013 at 00:53

A mnie chodziło nie o idylliczne przedstawienie bezdomności jako drogi i celu życia. Napisałem "choć przez jakiś czas". Byśmy mogli docenić pewne wartości duchowe obdzierając byt z materializmu. Byśmy mogli sobie uświadomić, że w prostych rzeczach (które uważamy za normę) mogli znaleźć radośc. Tyle.

6 february 2013 at 00:56

Wydaje się, że do tak opisanych intencji prędzej może wystarczyłaby tylko część: Widziałem żebraka, otoczony stadem piesków, siedział na ławce. Spał może, a może chwytał [...] słońce na twarz. - Wszyscy choć przez jakiś czas powinniśmy stać się bezdomnymi. - pomyślałem.

6 february 2013 at 00:58

wiesz, bez pogadanki poconacoidlaczego; niechby sobie czytelnik sam zdecydował, co dalej

6 february 2013 at 01:13

Isso, bardzo podoba mi się Twój skrót, to już liryka. Masz rację, autor przegadał tekst niebezpiecznie i to na tyle, że aż mnie korci by obalać te zdania oznajmujące. Już samy "wielbieniem życia" nie jestem w stanie się zgodzić. No nie spotkałem jeszcze żadnego, który chwaliłby wschód słońca, niestety. Oni cierpią, mniej lub więcej ale cierpią. Bo nawet ci "artyści" ze skłotów, czemu tam tkwią? Coś musiało uwierać na tyle dotkliwie , że wychodzi się w bezdomność jako mniejsze zło. O innych ofiarach bezdomności już nawet nie wspominam.

6 february 2013 at 01:22

Ano. W wersji oryginalnej może się wydawać, że właściwie mało ważne, jacy są bezdomni. Bezdomny został "użyty" jak pomoc dydaktyczna w szkole. Jak jakiś preparat. Tyle że zamiast formaliny dostał słoneczko. (cały czas mowa o samym tekście, a nie o jakimś szkolnym czegochciałautor czy co tam jeszcze; mowa o tym, co wynikło z chcenia dla czytelnika, który nie znał planów autorskich).

6 february 2013 at 01:25

Rzeczywiście - macie rację, przegadane. Ja gaduła jestem i często rzucam "jedynie słuszne" zdania, które tak naprawdę nie są jedynie słuszne. I mnie się ten skrót Issy widzi. Pewnie to już była by liryka :) całe szczęście znajduje się w dzienniku i tam pozostanie. Cieszę się, że zajrzałeś do czegoś mojego sisey :) czekałem na Ciebie tu.

6 february 2013 at 01:28

luz, czytam i widzę Cię nie pierwszy dzień. ;)

6 february 2013 at 01:27

aby odpowiedzieć na Twoje pytanie, koniecznie trzeba by dokładnie zdefiniować " biedaka", który to wydaje się być dla każdego kim innym

6 february 2013 at 01:32

hmm, voilà: żebrak, otoczony stadem piesków

6 february 2013 at 01:53

pieski są też różnie definiowane oceniane wyceniane

7 february 2013 at 13:33

Sisey - nie określiłem mianem "biedak" człowieka, którego widziałem na ławce. Pało bezdomny i żebrak. Intencją tekstu jest właśnie retoryczne pytanie, czy bezdomny żebrak rzeczywiście jest biedniejszy od nas samych? Stąd też tytuł w liczbie mnogiej :)

7 february 2013 at 09:57

( wybacz, że tutaj i nie w temacie, ale wysyłam Ci zaraz meila , tym razem to było bingo:)

7 february 2013 at 13:15

Opowiedziałem już :)

7 february 2013 at 13:22

ten, który większą pychę dźwiga..

7 february 2013 at 13:36

EGO to przekleństwo i antidotum na proste szczęście.

7 february 2013 at 13:35

to proste... i art... wszystko złe zaczyna się od pychy !!! dokładnie od pychy