Poezja

Trącając się barkiem,
niczym star­cie tytanów,
wra­cając do wspomnień-
-ciszy,smut­ku i żalu.
W duchu niepokój się rodzi
am­nezja spa­lonej kliszy.
Ona go wzro­kiem uwodzi
on ją uśmier­ca w ciszy.
Na­go w pie­rzy­nie tętnią-
-podłużne złama­nia serca,
cza­sami tlącym wzrokiem
dokłada dusza do pieca,
szab­la­mi wo­jują wiekami.
Prag­nienie,głód i susza,
ból niepojęty zostaje-
-gdyż los ich do te­go zmusza.


----------
coś innego , prostego, uczuciowego, jednoznacznego
czyste wyrażenie bez szukanych