Poezja

Popatrz Ojcze na nas z góry.
Zostały nam ciemne chmury.
Został wicher, deszczu mżawka
i ta w drzwiach otwartych czkawka
o niemieckie wielkie troski
spełnienia nakazów boskich
i miłosierdzia potrzebę
przydziału miejsca pod niebem 
dla tych, których zawołano
i postawiono przed ścianą.
Kanclerz mówi: Damy radę,
lecz podzielmy się z sąsiadem,
który taki jest chrześcijański,
lecz miejsca przy stole pańskim
nie chce oddać przybyszowi.
Teraz każdy z nas się głowi,
czy musimy wstać z kanapy?
A jeżeli jakieś gapy
niedokładnie zrozumiały,
będą tłumaczenie miały
w komentarzach duszpasterzy.
Ratuj się, kto w Boga wierzy,
przed lawiną różnych zdań.
Siedziałeś? To teraz wstań!