Poetry

Znam takie życie - Jest na OIOM-ie.
Zawsze się chłopcu wlokło w ogonie.
Było najgorsze spośród najgorszych.
Niewarte żadnych określeń słodszych.

Nic w nim od chłopca nie zależało.
Stale go gniotło, biło, bolało.
Nie dało nigdy nic posmakować.
Zechcesz je Panie jeszcze zachować?

Znam takie życie - Jest na OIOM-ie.
Jeszcze światełkiem maleńkim płonie
wyjęte wczoraj spod ciężarówki.
Okrutne życie zdeptanej mrówki.

Marne, nieludzkie, niesprawiedliwe -
takie najgorsze, jednak prawdziwe.
Przypominało chocholi taniec.
Zechcesz je jeszcze zachować Panie?

Znam takie życie - Jest na OIOM-ie.
Godziny liczę. Czy to już koniec?
Dotychczas tylko razy zbierało.
Dla dobra czasu już nie zostało?

Okrutne życie - pogruchotane.
Małą nadzieją przy nim zostanę
i najgorszego będę żałować.
Zechcesz je Panie jeszcze zachować?