8 september 2011

Wysoka gorączka

Bywałam chora z miłości. Zwykle, gdy facet stawał się nieosiągalny tęsknota objawiała  się bólem  barku, a wtedy trzeba ją było leczyć  serią zastrzyków z witaminy B. Ale tym  razem jednak to nie ból, to była wysoka gorączka. I tylko ja wiedziałam, że to przez tego opozycjonistę  P.
 
P  siedział wtedy wraz z innymi w Białołęce. Pojechałam do jego  matki,  zawiozłam jej torbę wczesnych jabłek z  sadu i usiłowałam  dowiedzieć czegoś o jej synu ryzykując podejrzenie, że mogę być uznana za donosiciela. Nie była chętna do rozmowy, ale mi powiedziała, że w więzieniu odwiedza go narzeczona.Wiedziałam o tej rzekomej narzeczonej, lecz kiedy się ukrywał u mnie, nie miało to znaczenia. Mieszkało  u mnie trzech,  i każdy trochę we mnie zakochany, ale dla mnie liczył się tylko P. Dziwny to był romans. Polegał na rozmowach i na wzajemnym podziwie i tylko raz, kiedy jechaliśmy  samochodem, (my dwoje z tyłu tamci z przodu) przysunął się do mnie  blisko i  tak namiętnie przycisnął do oparcia, że prawie straciłam oddech. To był prawdziwy dreszcz.
 
Mieszkali u mnie dwa miesiące, a potem przenieśli się gdzie indziej. Jesienią niewiele miałam o nim wiadomości,  a  13 grudnia go zamknęli.
 
Mieszkanie jego matki znalazłam sprawdzając listy lokatorów   przy ulicy, o której mi kiedyś wspomniał. Zdziwiła się. Nie od razu mi otworzyła drzwi. Powiedziałam, że znałam adres od tych, których ukrywałam, więc zwolna nabrała zaufania. Prosiłam o wiadomości, a ona opowiedziała mi o narzeczonej. Dziewczyna była żoną innego opozycjonisty, ale odeszła od tamtego i teraz kocha tylko P.. Matka, wydaje się, nie była zadowolona, a ja  nie dałam po sobie poznać, jakim to było ciosem dla mnie. Nie pojechałam do niej przecież bez powodu.  Chciałam być tam, gdzie on był, gdzie pozostały  jego ślady i zazdrościłam jego matce, że go ma na co dzień. A teraz jeszcze to. Poczułam się odrzucona. To właśnie  wtedy, po powrocie od niej dostałam wysokiej gorączki, a potem przez kilka dni nie mogłam się podnieść z łóżka.
 
Kiedy gorączka spadła, moje cierpienie nie zmalało, ale potrzeba, żeby iść, szukać go, zobaczyć,  jak gdyby zwolna stawało się nieistotne
 
A potem przyszła wiadomość, że wypuścili ich z Białołęki, że są na wolności
 
Czekałam nie licząc na nic, a jednak pełna niepokoju. To znowu był ból fizyczny. Już jednak nie gorączka tylko ucisk w piersi, a ja wiedziałam, że to oznacza rezygnację. Na nic nie liczyłam. Dlatego kiedy zjawił się pewnego dnia, on i jeszcze drugi, serce mi nie zamarło, o nie, tylko się rozszalało. Wizyta przyjacielska, towarzyska. Stan wojenny, to prawda, lecz poruszają się swobodnie. I kiedy  rozmawialiśmy na tarasie o tym i o owym, może piliśmy coś  (na pewno), ja bardzo skrępowana,  powoli zaczęło docierać do mnie, że nie przyjechali tu bez powodu. To było śledztwo. Kto  doniósł? Bo od niechcenia pytali o znajomych. I chociaż żaden z nich tego nie powiedział, stało się dla mnie oczywiste - ja także  nie byłam poza podejrzeniem.


Istar,  

zakochane kobiety często tracą kontakt z rzeczywistością, a ta zaskakuje logiką, przykre

report |

/,  

prawdziwe opowiadanie. Gorączka. hmmm....

report |

Ania Ostrowska,  

Dobrze się czyta, świetnie oddana jest atmosfera tamtych czasów. Dla porządku powiem, że trochę drobnych technicznych korekt by się jeszcze przydało. Pozdrawiam

report |

Wanda Szczypiorska,  

Dziękuję. Całe szczęscie, że w każdej chwili można coś poprawić.

report |

Towarzysz ze strefy Ciszy,  

a ja lubie do Pani zagladac po te nowsze czy starsze kaski. daje sie im prowadzic jak przewodnikowi w galerii

report |

Jarosław Trześniewski,  

Juz 2 raz wycina mi komentarz. Wando napisałaś swietne opowiadanie, aż sie prosi o ciąg dalszy,ostatnie zdanie daje nadzieję:))

report |

An - Anna Awsiukiewicz,  

Smutne przeżycia peelki--tylko współczuć. Prawdę mówiąc to kobiety tak mają:) Piękne :)

report |

Wanda Szczypiorska,  

Ale gapa jestem. Pod każdym komentarzem była moja odpowiedź, a tu nic. Eksperymentalnie chciałam wkleić wszystkie na raz, no i klapa.

report |

Małgorzata Krupińska-Nowicka,  

Ten stan wojenny! Obrósł już legendą... Jakże trudnym był okresem, ale jakie ciekawe teksty teraz powstają...:)))

report |

przemubik,  

Czytało się przejrzyście z sensem

report |

Emma B.,  

świetne

report |

Wanda Szczypiorska,  

Dziekuje przemubiku i Barbaro. To bardzo miło, kiedy ktoś jeszcze czyta tekst odjeżdżający pociągiem pospiesznym

report |

Szel,  

o masz ci los Wandziu!! goraczka z milosci? :))

report |

Wanda Szczypiorska,  

Tak , tak Szeluniu. Nie przydarzyło Ci się nigdy?

report |

Szel,  

dreszcze tak...i to jakie...erotyczne ...ale goraczka nigdy!!!;)))

report |

Darek i Mania,  

"Chciałam być tam, gdzie on był, gdzie pozostały jego ślady i zazdrościłam jego matce, że go ma na co dzień. " - wtedy go nie miała na co dzień bo siedział w białołęce - jak zwykle text bardzo ciekawy , wciągający :))

report |

Rymiarz1962,  

Proszę pamiętać, że w bezpiece też pracowali ludzie inteligentni którzy umieli analizować fakty. Pośród nas, niestety, z czasem coraz więcej osób dotykały paranoje tak różne i liczne jak ilość zdarzeń, przypadków i zbiegów okoliczności. Dzięki temu wielu pozałatwiało swoje osobiste porachunki a wielu próbowało, siejąc ziarno wątpliwości, zdyskredytować niewątpliwych bohaterów tej miary co Jacek Kuroń. Metody prześladowców udzielały się ich ofiarom.

report |

Wanda Szczypiorska,  

Wiem . Miałam drukarnię w domu.

report |

laura bran,  

jestem pod wrażeniem. to świetny tekst pod każdym względem. i zapisu, i formy, i przekazu. Pozdrawiam :)

report |

Wanda Szczypiorska,  

Bardzo dziękuję. Cieszę się ogromnie.

report |

ike,  

bólem w barku---> bólem barku, tak jest lepiej, chyba i mniej dwuznacznie, to tylko ad hop; ukłon

report |

Wanda Szczypiorska,  

Dziękuję. Poprawię. Czasami coś uwiera i nie wiadomo co. Bardzo dobrze jak ktoś z boku podpowie.

report |

Efka,  

Tekst dla mnie bardzo ciekawy. Lubię czytać o historycznych wydarzeniach z perspektywy "szarego" człowieka. Mocna puenta.

report |

Wiktoria Danielewicz,  

ja uwielbiam powroty do przeszłości, życiowe historie, a bohaterka ma gorączkę z miłości jak Florentino Ariza ;)

report |

krsto,  

ciągle nie mogę wyjśc z podziwu że to co dla -wandziu--- nasze życie wczorajsze co prawda--ale nasze własne--- to dla naszych nieco młodszych przyjaciól, historia ---pozdrawiam i dziękuję za twoje pisanie--bardzo je lubię--choć nie zawsze o tym piszę

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1