9 listopada 2012

poezja

AMAZONKA
AMAZONKA

W ciszy oczy przymykam

Nie poradzisz nic  gdy słowa jak szkło kaleczą
a uśmiech na twarzy zanika
gdy dzień jest dniem bolesnych rozpaczy
 
Obejmij mnie swymi ramionami
chcę zapamiętywać twój zapach
samotna jak liść na wietrze
nie wiem dokąd mnie poniesie
bo bywa że w sercu łamie się życie
 
Widać zarysy odchodzącej miłości
ubrana w potok łez zbłąkanych
może kiedyś spotkamy się znów
nie zawsze w oczach bólu jest odbicie

dreptak
9 listopada 2012 o 10:07

„w sercu łamie się życie” – bardzo ładne i jakże smutne… wiersz do mnie trafia…

zgłoś

AMAZONKA
9 listopada 2012 o 10:54

dziękuję i cieszę się

zgłoś

Emma B.
28 stycznia 2013 o 10:33

śliczne ale trochę zbyt przesycone często wykorzystywanymi skojarzeniami

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się