Mnie też się zdarza bywać smutnym wesołkiem, Wu. Buziak jak dobre słowo na sobotę. ;)

zgłoś

Dzięki, Kamysia - nie ma, fakt. Buźka sobotnia. :)

zgłoś

A jednak takie słowo istnieje, Nicki kochana, i bywa nawet, że "ciałem się staje". Naprawdę bywa... A ja się cieszę, że jesteś, a to świadczy chociażby, że Twoje istnienie ma sens. Bo ma. Buziaki serdeczne. :)

zgłoś

To pobrzmiewające wciąż echa "Orlanda" Virginii Woolf, zwłaszcza pewnych scen z filmu, Kipu. Może wydać się komuś ogólnikowe, bo to dość specyficzny, własny odbiór. Ale cieszę się, że coś sobie jednak wzięłaś. :) A buziaknasznureczkujaklatawiec jest niesłychanie wdzięczny i, zauważ, też szybuje z wiatrem. ;) Kipcmokadło w zamian. :)))

zgłoś

Rozumiem chyba. To może trochę jak z niespodziankami przekładów literatury z języków obcych: czasami można się zdziwić, w jak zawiłe ornamenty układają się skojarzenia tłumacza, kiedy wybiera innojęzyczną postać dla oryginału:) Tłumaczenia z mutanciego nie są ani trochę łatwiejsze. No ale że obie już zdążyłyśmy w sobie nawzajem rozpoznać, jak ożywcze mogą być odmienności, byle bez karetki pogotowia, nic więcej nie muszę gadać. P.s. Yhm, ten kipubuziak szybuje z wiatrem. Prawda. Tak czy inaczej, wicher bywa mocniejszy ode mnie;)) I godzę się na to. Ba, czasami z przyjemnością. Zabieram kipcmokadło z Miladorii;) (jak z krainy fantasy) - i znickam.

zgłoś

To dlatego, że istnieje ogólnoludzkomiędzynarodowe mutanckie porozumienie w kwestii tłumaczeń z języka mutante na linqua humana. :))))) I vice versa. ;)

zgłoś

:)

zgłoś

Dzięki, An, mnie miło usłyszeć. :) Dobrego. :)

zgłoś