Zmiana sposobu prezentacji
Klar
zamiłowanie mam w patykach i liściach
i w polach pod burzowymi chmurami
z których daleko sięgała młoda wiara
kochałem zdziwaczały czas
z którego moja pustka zdawała się rodzić -
ukłony dla melancholii…
aż rozum odebrał życie całym batalionom
i przyszło śpiewać wśród otchłani i śmierci
jak pyłek w drutach wysokiego napięcia
do Źródeł jeszcze nie dotarłem
jakże wdzięczny choć
niewiele mogę
czas, rzeczy. Światło
pada na ściany; gałę-
zie i ptaki
czernie, żółcie,
błękity - niczym to
nie pachnie
przechodni apartament:
takie wielkie to było! i już pozamiatane.
(dajcie nam uszu
na tę pieśń.)
rzeczy najdonioślejsze rodziły się
z głodu
i nawet nie śmiałem dotykać ich skalpelem.
jak co dzień ubrałem się
i zjadłem śniadanie
niczym to nie pachnie
jak przechodni apartament
(...)
--- cały tekst ---
W Dolinie Krzemowej wymyślają cacka dla ludzi
gdyby nie ludzie nie byłoby czego wymyślać
nie byłoby czego wymyślać;
nudne rzeczy wymyślają w Dolinie Krzemowej
zasadniczo zdrowie i produktywność po co
po co być zdrowym i produktywnym?
Jak patrzeć na niebo to każda sekunda domaga się fotografii,
a ja nie mam lustrzanki, i stąd mój ból. Że niebo, Bóg i ja -
idziemy w nicość. Jarzysz? Pewnie tak.
Z wiekiem coraz więcej nicości nawet nie wiem czy to złe
co ja bym chciał żeby dla mnie wynaleźli w Dolinie Krzemowej?
Nie wiem
Tranzyt mojego ucieleśnionego umysłu przez arterie miasta.
Twarze - męskie, kobiece, wrażliwe, z drwa ciosane, Lilith
o zielonych oczach nie bardzo chce dać bilet do kontroli.
W Warszawie płakałem jak Pound - na Dworcu Centralnym
wśród Chińczyków, Marokańczyków, Anglików, Indian,
zakapiorów i kobiet z wyższych sfer - jeden pień.
Teraz to się powtórzyło.
Nie ma nic mądrego do powiedzenia na ten temat, i nie ró-
bcie ze mnie polityka. Nie chcę żenić ognia z wodą, może
w piątym wymiarze. Wystarczy mrugnąć okiem.
Jak to napisał Wysocki podczas pobytu w klinice, którą
na dzień dzisiejszy jest właściwie ten świat - pijcie, pra-
cownicy naukowi, pijcie -
jak inaczej to spuentować?
IV.
Siąść i napisać co jest. Co jest? Klawiatura. Jakże ograniczona ontologia!
Stąd się chyba z resztą bierze zazdrość - wydaje się, że ktoś ma więcej - czego? - życia, niż ja.
Ale na moje oko? “There is no need for revolution - all states are equal… in this abyssal”. Im dalej
po trzydziestce tym mocniej się w tym upewniam. A skoro nie zazdroszczę już nawet Nietzschemu ani
Rimbaud, to właściwie mógłbym zazdrościć już tylko Rembrandtowi. Chociaż obiektywnie mam tyle co
kot napłakał.
Więc to mocno zindywidualizowane, ktoś powiedziałby: dziwaczne… niech tak będzie.
I.
światło pada na chodnik
spomiędzy gałęzi
żółte jak liście na klatce
I.
horyzont mostów i parki. Okno na most
i na park - na dworze chłodno; zimno na
dworze i jest woda na ławce
II.
Wpatrywać się
wpatrywać - w
kartkę
i nikogo nie oszukiwać. Więc:
jestem zwykłym menelem z przerostem kory odpowiedzialnej za język.
Może mszczę się na instytucji poezji za to że nie spełniła moich wyobra-
żeń o czymś w stylu oświecenia.
III.
Życie jest - jednak -
ciekawe.
Złożyłem ofiarę z nicości dla nicości -
i usłyszałem o wzrastaniu w dół:
dusza zstępując na świat obawia się skalać
a jednak to ten świat jest jej przeznaczeniem.
I. Spróbujcie tego
Śmieję się
z pisania -
to biogra-
ficzne.
Tryska
pretekst
do pisa-
nia:
pisanie
musi być
ciężkie
bo inaczej
słowa nie ważą
tj. pretekstem
jest ciężar.
Wódka jest dobra w miarze; nie,
(...)
--- cały tekst ---
IV. Ulotka
Niebo wygląda dziś jak stal
nad planetarnym parkiem
i coraz znakomitszym jest język
urzędowy; i gwiżdże czajnik
w kilku głosach -
o rzeczach i miłości;
V. Przypowiastka
młody człowiek zapytał filozofa skąd wzięła się w nim ta bezbrzeżna pustka
ponoć z racji tego że otrzymał kwiat lecz bez korzeni
i dorzucił - rób kulturę, zeuropeizowany biurokrato, i niech Pan nie da ci pokoju,
lecz wieczną chwałę!*
(za M. de Unamuno - O poczuciu tragiczności życia wśród ludzi i narodów).
Muzyka smutku pod taflą ulicy
o, byle nie skończyła się prędko
zimna pogoda
bo zimno pożywne jest dla ubo-
giego duchem - zimno i nicość
to chleb oszukanego
więc nie przemawiajcie już więcej
rozsądnie! bo gniecie mnie,
gniecie…
