Sorrowhead (ex Cheval)
WSZYSTKIE PRACE Poezja (99) Proza (54) Dziennik (29)
O autorze

Zmiana sposobu prezentacji

Klar

Klar


zamiłowanie mam w patykach i liściach
i w polach pod burzowymi chmurami
z których daleko sięgała młoda wiara

kochałem zdziwaczały czas
z którego moja pustka zdawała się rodzić -
ukłony dla melancholii…

aż rozum odebrał życie całym batalionom
i przyszło śpiewać wśród otchłani i śmierci
jak pyłek w drutach wysokiego napięcia

do Źródeł jeszcze nie dotarłem
jakże wdzięczny choć
niewiele mogę

I. Na orbicie

czas, rzeczy. Światło
pada na ściany; gałę-
zie i ptaki

czernie, żółcie,
błękity - niczym to
nie pachnie

przechodni apartament:
takie wielkie to było! i już pozamiatane.

(dajcie nam uszu
na tę pieśń.)

rzeczy najdonioślejsze rodziły się
z głodu

i nawet nie śmiałem dotykać ich skalpelem.

jak co dzień ubrałem się
i zjadłem śniadanie
niczym to nie pachnie
jak przechodni apartament
(...)

--- cały tekst ---

Downtown

W Dolinie Krzemowej wymyślają cacka dla ludzi
gdyby nie ludzie nie byłoby czego wymyślać
nie byłoby czego wymyślać;

nudne rzeczy wymyślają w Dolinie Krzemowej
zasadniczo zdrowie i produktywność po co
po co być zdrowym i produktywnym?

Jak patrzeć na niebo to każda sekunda domaga się fotografii,
a ja nie mam lustrzanki, i stąd mój ból. Że niebo, Bóg i ja -
idziemy w nicość. Jarzysz? Pewnie tak.

Z wiekiem coraz więcej nicości nawet nie wiem czy to złe
co ja bym chciał żeby dla mnie wynaleźli w Dolinie Krzemowej?
Nie wiem

Tranzyt

Tranzyt mojego ucieleśnionego umysłu przez arterie miasta.
Twarze - męskie, kobiece, wrażliwe, z drwa ciosane, Lilith
o zielonych oczach nie bardzo chce dać bilet do kontroli.

W Warszawie płakałem jak Pound - na Dworcu Centralnym
wśród Chińczyków, Marokańczyków, Anglików, Indian,
zakapiorów i kobiet z wyższych sfer - jeden pień.

Teraz to się powtórzyło.

Nie ma nic mądrego do powiedzenia na ten temat, i nie ró-
bcie ze mnie polityka. Nie chcę żenić ognia z wodą, może
w piątym wymiarze. Wystarczy mrugnąć okiem.

Jak to napisał Wysocki podczas pobytu w klinice, którą
na dzień dzisiejszy jest właściwie ten świat - pijcie, pra-
cownicy naukowi, pijcie -

jak inaczej to spuentować?

Spróbujcie tego... - IV

IV.

Siąść i napisać co jest. Co jest? Klawiatura. Jakże ograniczona ontologia!

Stąd się chyba z resztą bierze zazdrość - wydaje się, że ktoś ma więcej - czego? - życia, niż ja.

Ale na moje oko? “There is no need for revolution - all states are equal… in this abyssal”. Im dalej
po trzydziestce tym mocniej się w tym upewniam. A skoro nie zazdroszczę już nawet Nietzschemu ani
Rimbaud, to właściwie mógłbym zazdrościć już tylko Rembrandtowi. Chociaż obiektywnie mam tyle co
kot napłakał.

Więc to mocno zindywidualizowane, ktoś powiedziałby: dziwaczne… niech tak będzie.

II quasi Haiku (stare)

I.


światło pada na chodnik
spomiędzy gałęzi
żółte jak liście na klatce


I.


horyzont mostów i parki. Okno na most
i na park - na dworze chłodno; zimno na
dworze i jest woda na ławce

Spróbujcie tego c.d.

II.

Wpatrywać się
wpatrywać - w
kartkę

i nikogo nie oszukiwać. Więc:

jestem zwykłym menelem z przerostem kory odpowiedzialnej za język.
Może mszczę się na instytucji poezji za to że nie spełniła moich wyobra-
żeń o czymś w stylu oświecenia.

III.

Życie jest - jednak -
ciekawe.

Złożyłem ofiarę z nicości dla nicości -
i usłyszałem o wzrastaniu w dół:

dusza zstępując na świat obawia się skalać
a jednak to ten świat jest jej przeznaczeniem.

Spróbujcie tego

I. Spróbujcie tego


Śmieję się
z pisania -
to biogra-
ficzne.

Tryska
pretekst
do pisa-
nia:

pisanie
musi być
ciężkie
bo inaczej
słowa nie ważą
tj. pretekstem

jest ciężar.

Wódka jest dobra w miarze; nie,
(...)

--- cały tekst ---

Ulotka i przypowiastka

IV. Ulotka


Niebo wygląda dziś jak stal
nad planetarnym parkiem

i coraz znakomitszym jest język
urzędowy; i gwiżdże czajnik

w kilku głosach -
o rzeczach i miłości;


V. Przypowiastka


młody człowiek zapytał filozofa skąd wzięła się w nim ta bezbrzeżna pustka
ponoć z racji tego że otrzymał kwiat lecz bez korzeni

i dorzucił - rób kulturę, zeuropeizowany biurokrato, i niech Pan nie da ci pokoju,
lecz wieczną chwałę!*

(za M. de Unamuno - O poczuciu tragiczności życia wśród ludzi i narodów).

III. Żałoba

Muzyka smutku pod taflą ulicy
o, byle nie skończyła się prędko
zimna pogoda

bo zimno pożywne jest dla ubo-
giego duchem - zimno i nicość
to chleb oszukanego

więc nie przemawiajcie już więcej
rozsądnie! bo gniecie mnie,
gniecie…

II wiersze

I. Ciężarki


Wytapiam samodzielnie! Ciężarki, ciężarki
z ołowiu z oka rtęć mi kapie w mózgu sta-
ry wąwóz bo coś wyrwało coś zaryło i zo-
stała bruzda a jeszcze w tej bruzdzie beto-
nowy bunkier w którym czaję się na tę
rozpoznawaną przez melancholików Das
Weile…

Parka szary sweter wprowadzają trochę
życia Bóg! Stał się kartką stał się mięsistym
liściem; posyła mi uśmiechnięte buźki
na trotuarze na ścianach na ekranie odkąd
tak gorliwie nie wierzę;


II. Bo


i mogę sobie śmiało
z uśmiechem zstąpić do Hadesu
(...)

--- cały tekst ---

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się