Najnowsze prace:

poezja

wszystkie dodane wczoraj tydzień temu przed miesiącem rok temu

Marek Gajowniczek, 4 marca 2022

Strefa

Walczy NATO mikrofonem - podniesionym głosem,
ale nikt się nie przejmuje słów rzuconych losem.
.
Czy trafiają tam, gdzie trzeba? Czy ranią boleśnie?
By mogły wojnę pogrzebać... było zacząć wcześniej!
.
Teraz jest już po herbacie. Ratuj się kto może!
Jeżeli uciec zdołacie - NATO dopomoże!
.
Chociaż proszą o myśliwce - własnych nie wyślecie.
Nie ma mowy o przykrywce! ... Wiecie... rozumiecie...

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 4 marca 2022

Walutowa wojna

Walutowa wojna strzela miliardami.
Ukraińcy na niej wciąż się bronią sami.
Hrywna nie ma w walce wielkiego rażenia.
Dolar rykoszetem ogłusza sumienia.
.
Wojna walutowa pustoszy portfele.
Może wojnę zmienić. W inne trafia cele
Walcząc o świat, o nas, ale także za nas...
Nie dosięga celów skrytych za juana.
.
Walutowa wojna jest niesymetryczna.
Nie jest tak brutalna, jak ta - kinetyczna,
Ale daje światu dodatkowy atut!
Obezwładnia wrogie karty bankomatów!
.
Dzisiaj Bank Światowy zdalnym jest żołnierzem.
Nikt tej brudnej wojny owoców nie zbierze!
Czym agresor, strateg, mocarz oraz gracz
Będą po niej płacić za rozpacz i płacz?

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Yaro, 3 marca 2022

na stopach liczę odciski

połączeni cienką linią
przechodzimy poziom dalej

w świecie artystycznego mroku
surrealistyczne fantastyczne
obrazy słowa w rzeźbione życie

uciekam drogą szeroką
twarda zbita od kroków

artystyczna ekspresja
pozwala wyrzucić ze środka

wewnętrzny niepokój
obawy wrosły w ziemię

jak osty jak chwasty co niszczą
dobrą reakcję w symbiozie

pójść oddalić się od siebie
by bardziej się do ciebie zbliżyć

jesteś rzeką polem obfitym
sytym być i umrzeć w dobrobycie

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 3 marca 2022

Szcze ne wmerła Ukraina!

Szcze ne wmerła... Jeszcze żyje
I najeźdźców po łbie bije!
Bije po łbie i po dupie
Broniąc się na gruzów kupie.
Jej kamienie mówią światu:
Pomóżcie dać odpór katu,
Powstrzymać go i przegonić!
Potrzeba nam nowej broni,
By im we łbie dzwon zadzwonił,
Że to ostatnia godzina
Na powroty... po Putina.
.
Szcze ne wmerła Ukraina!

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 3 marca 2022

Czajki na Dniestrze

Gorąca wiosna przyszła tego roku.
Zwłaszcza na wschodnich kresach.
Zburzyła pokój. Sieje niepokój
W ludziach i interesach.
.
Zapowiadana ale niechciana.
Sąsiad rujnuje sąsiada?!
W okna przedszkola wrzuciła granat!
A Kijów broni się nadal!
.
Suną kolumny wielotysięczne,
Ciągnąc brzuchate pociski.
Myśląc, że matki będą im wdzięczne,
Widząc śmierć dzieci i bliskich?!
.
Wiosna bezduszna. Od krwi czerwona.
Podmuchem na ludzi spada.
Wszelkim sposobem chce kraj pokonać!
A Kijów broni się nadal!
.
Gęstnieje dymem wokół powietrze.
Dobro poszło między bajki.
Żółć zabarwiła wody na Dniestrze
trupami Czerezwyczajki.
.
Strach już spowszedniał. Zamilkły media
Trafione rakietą z Grada.
Trwa mediacyjna Ludzka Komedia...
A Kijów broni się nadal!

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 2 marca 2022

Z wiatrem historii

Niezapomniane, nieopłakane,
Kochane moje wspomnienie
W kilka głębokich westchmień ubrane,
W uśmiechów blaski i cienie,
.
Powracać umie z głębiny duszy.
Wierci się ciągle w człowieku.
Chwilką radości potrafi wzruszyć...
A to już ponad pół wieku.
.
Szuka podobieństw w mijanych twarzach.
Zagląda w oczy przeszłości.
Czy taka pamięć się jeszcze zdarza
W wierszach o pierwszej miłości?
.
O nic nie pytaj! Dotykaj, czytaj,
Gdy ważą się ludzkie losy,
A wojny zamieć rozrzuca pamięć,
Jak twoje na wietrze włosy.

liczba komentarzy: 2 | punkty: 2 | szczegóły

sam53, 2 marca 2022

Ukraino!

w twoich oczach Ojczyzno smutek i dojrzałość
dwa kolory wprost z serca od wieków nad nami
błękit nieba i słońce które dla nas wstało
dla tej ziemi nad Dnieprem co chlebem nas karmi

w twoich oczach jest miłość ukraińskiej mowy
tej za którą ojcowie krew oddali w wierze
że po latach otwarty rozdział dziejów nowy
nie skończy się modlitwą i głośnym pacierzem

w twoich oczach jest wolność - spójrz w sam środek źrenic
zapisana na murach jedną barwą szczęścia
tak jak wiosna co przyjdzie - już się gdzieś zieleni
tak jak zapał nadzieja - by czas wojny przetrwać

02,03.2022

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

drachma, 2 marca 2022

Merlin Blue

sargassowe morze oliwko złoty glonów
wodny bezmiar w nim rybki sargassowe
z talentem naśladowczym imitują plechy
brunatnic łaknących światła podobnych
do winogrona sarga ze słonecznych winnic
portugalii widzianych w butelce

w festusie wino beaujolais nouveau obco
kuchnia japońska plechy sproszkowane
używa w charakterze przyprawy do potraw
kobo to coś z oliwko złotym snem ukwiał
jak ikra węgorz płynący tam raz w życiu
aby odbyć tarło i umrzeć pośród
mikroskopijnych mszywiołów

yumemi kobo programator snów firmy takara
z mgieł bez ruchu i ciszy zielonych pól
w bezwietrznej przestrzeni dryfując
latający holender puszcza rybie oko
to zwiastun śmierci nieuchronnej
rozłożonej w czasie przypływu i odpływu
elegia na odejście w ciemność

6 kwietnia 2004

https://youtu.be/PjliubjfJl8

liczba komentarzy: 1 | punkty: 3 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 1 marca 2022

Idą pancry na Kijów

Zdesperowani ciężkimi klęskami,
Chcąc miasto do poddania zmusić,
Ciągną długimi kolumnami
Pancry z sąsiedniej Białorusi.
.
Wstrzymuje strach - pogania gniew.
Nie baczą na liczne ofiary.
Potaniała rosyjska krew.
Czekają na nich Bayraktary.
.
Ostatni dzień... może godzina.
Nie oglądają się do tyłów
Nie cofną się! Rozkaz Putina.
Idą, idą pancry na Kijów.
.
Chcą uderzyć nawałą ogniową
W serce miasta, matki i dzieci.
Dzielne miasto dostało broń nową.
Nie wiadomo skąd śmierć nadleci.
.
Może to być butelka z benzyną.
Może salwa myśliwca SU -
Nie zapyta nikt tego, co zginął -
Skąd i po co przyszedłeś tu?

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 1 marca 2022

Hej sokoły

Sztorm stulecia sztandary patrzą
W niebo oczom nie wierzę
Płonie ognisko płoną ciała
Chłopcy idą dziś ginąć za Ukrainę
Śmierć niepotrzebnie krąży
między życiem a szańcem

Nie tędy droga nigdzie nie dojdziemy
Drogą donikąd przez przepastne stepy
Zanurzam się odpływam
szukam czegoś co pozwala
zachować ostrożność podczas snu

Boję się ludzi uciekam z domu
Tak nazywam Polskę oazę spokoju
Brakuje odwagi pewności siebie
Zakazuję w pamięci i nie potrafię
Zapomnieć rodzinnych ogrodów

Narodzić się na nowo
odświeżyć prawdę mówiąc o pokoju
Gdzie siła walki
gdzie głód pragnienie
umyka miłość ucieka z chwilą
Jak chłopak z dziewczyną

Istnieje możliwość odbioru
osobistego wyczekiwania końca
By zacząć od początku żywot

Człowieka marnego w obliczu Boga
Pokraczną wojną zamykam powieki
By nie ujrzeć krzywdy pokrytej popiołem