21 december 2012

Wiązary

Rozrzucone
za kurtyną niewiedzy
strzępki ubrań
straszą przepowiednią

kamień z kosmosu
wyroczni znak potwierdzi
szkła matowieją od starości
i w dymie świec
pęka święta kopuła
sklepienia modlitwy

wrota wszechczasu
nie tkną ciała grzesznego
pragnienia smutkiem
odejdą poza czas
 
oderwać się od niewoli
koła parowozu.


LadyC,  

tylko tytuł mi się podoba niestety

report |

nikojan,  

Tytuł i reszta są, pewnie nieudaną, odpowiedzią na pracę, która została nagrodzona. Nie zamieszczona na Trumlu. Ale miałem ochotę spóbować.

report |

AniS,  

Mnie podoba się, a czytałam miedzy wierszami i dwa razy. Aby zrozumieć przesłanie, czytałam z dołu do tytułu i od dołu do początku wiersza. Pozdrawiam:)

report |

AniS,  

PS. - tylko nie wiem, co to są te Wiązary? Bądź taki miły i podszepnij:) Z górki dziękuję:))

report |

nikojan,  

Szepczę. Jak Ziemia skuta siłą grawitacji wokół Słońca się obraca, tak wielu z nas, przywiązanych do miejsc i światopoglądów, niczym fryga kręcą się w kółko. Potężny silnik wiązarami obraca wielkie koła parowozu, które posłusznie mielą drogę i to, co napotkają na niej. O, podałem dwa rozwiązania! :)))Pozdrawiam

report |

AniS,  

Piękne dzięki nikojanku za poetyckie tłumaczenie tak ogromnej siły i prze-znaczenia, jakie ma zwłaszcza silnik parowozów. Również pozdrawiam:)

report |

nikojan,  

Silnik parowozu jest skomplikowaną konstrukcją i dlatego nie mamy lekko:)

report |




Terms of use | Privacy policy | Contact

Copyright © 2010 truml.com, by using this service you accept terms of use.


contact with us






Report this item

You have to be logged in to use this feature. please register

Ta strona używa plików cookie w celu usprawnienia i ułatwienia dostępu do serwisu oraz prowadzenia danych statystycznych. Dalsze korzystanie z tej witryny oznacza akceptację tego stanu rzeczy.    Polityka Prywatności   
ROZUMIEM
1