Poetry

Niebotyczne wieże 
chaos w sklepieniu 
odblaski szkła 
i metalu. 
 
Rosną obok 
twych durnych marzeń 
przy torach 
i w parkach. 
 
Obok małego sklepu 
głębokiego stawu 
nocą błyszczą 
zimną barwą. 
 
Głowę zadzierasz 
coraz wyżej 
słyszysz peany 
i rośniesz dumny. 
 
Brakuje oddechu 
jedziesz po życie 
i kaleczysz się 
o drut kolczasty 
ogrodzenia.