Poetry

Zagubiony w realności
porzuciłem własne kąty
w niepamięci tracąc wątek
wciąż podążam za myślami

goniąc zamysł sens gdzieś zgubię
patrząc w dni przez pryzmat wspomnień
tam wciąż szukam źródła siły
żeby unieść ciężar jutra

z każdym krokiem grunt ucieka
a odpowiedź jaźń łaskocze
czy odnajdę cel za rogiem
jeśli tylko raz tam spojrzę

dziś wymienię krzyk na ciszę
i naostrzę zmysły chęcią
marzeniami stworzę zamek
a na sztandar wezmę uśmiech

11.05.13