Poezja

wody potokiem spłynąć ze szczytu
zakwitnąć wiosną
pochwycić w dłonie wilgotność świtu
jasność radosną
i ze źdźbeł trawy uzbierać krużę
ożywczej rosy
puls ziemi poczuć po mokrej trawie
wędrując bosym
przytulić mocno do własnej piersi
brzozę pochyłą
zjeść garść poziomek i przetrzeć oczy
flora jest siłą




obiecana, stara rymowanka :)