|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (276) Proza (4) Dziennik (13) Fotografia (10) Grafika (7)
O autorze Znajomi (102) | |
wciąż próbuję nie owijać w bawełnę
uczuć których niewiele zostało
ani też nie stroję nagiej prawdy
w najpiękniejsze kłamstwa
co błyszczą blaskiem tombaku
napełniając usta goryczą
unikam słodkiej trucizny
dlatego samotność
jest moim wiernym psem
który potrafi szczerze
ugryźć do bólu
hau hau :)
zgłoś
Apisie odegrawszy niezbyt ambitnie swoją rolę idę się hipnować, ale wiersz jest:)
zgłoś
i don't know hau
zgłoś
ja też nie, bo mam specyficzny instynkt stadny - mocno wyluzowany:):)
zgłoś
Idź zatem tropem Izydy :-)
zgłoś
podpięłam:) dziękuję za szekspirzą rozmowę:)
zgłoś
lepsza niż tłum niewierny..
zgłoś
mam zaburzony instynkt stadny
zgłoś
uczulenie na tłum..
zgłoś
pies lubi towarzystwo ;)
zgłoś
Również unikam słodkiej trucizny, a moja samotność jest kotem,który może podrapać nie mnie a intruza:) Mnie z nim dobrze, bo chadza ścieżkami własnej niezależności:)
zgłoś
DP, ja psa niekoniecznie.:-)
zgłoś
Małgosia, najgorsza jest samotność wśrod wielu.
zgłoś
Temat rzeka, podobnie z samotnością we dwoje...
zgłoś
czy na pewne jesteśmy skazani na samotność? a dialog wewnętrzny to z kim? Przecież nie z samym sobą bo to jest absurd ;)
zgłoś
to jak picie do lustra...
zgłoś
smutne
zgłoś
no cóż...
zgłoś
ale dlaczego apostata? ja tu widzę raczej wierność prawdzie - no, chyba że znowu czytam po wierzchu i upraszczam :( Na wszelki wypadek, upewnij mnie proszę, że "dla tego" pisane rozdzielnie było celowe. W sobotni poranek, przy kawie, z delikatną jeszcze jesienną mgiełką za oknem, Twój wiersz uzmysłowił mi co mnie czeka
zgłoś
co wszystkich nas czeka, Aniu
zgłoś
nie wiem, czy wszystkich, Gabrysiu, nie wiem
zgłoś
gdzieś ostatnio wyczytałam, że cały sens naszej egzystencji jest w samotności umierania
zgłoś
Aniu, to oczywiście błędna pisownia, dzięki za wskazanie. Miło mi że mogłem wywołać emocje. :)
zgłoś
A co do apostazji, sam już nie wiem w co wierzyć, a nie potrafię być bezkrytyczny wobec dogmatu.
zgłoś
słaba musi być wiara, jeśli zagraża jej myślenie; niestety prawda i samotność często idą w parze, i wiersz pokazuje to bardzo pieknie
zgłoś
"Człowiek jest w życiu tak bardzo samotny, że zadaje sobie pytanie, czy samotność umierania nie jest symbolem ludzkiej egzystencji" - Emil Cioran...
zgłoś
Dziękuję za cytat. :)
zgłoś
Jasno bez owijana z nutą goryczy, całkiem nieźle potrafisz wyrazić myśli i emocje w paru słowach :) Pozdrawiam serdecznie :)
zgłoś
Dzięki Ewo.:)
zgłoś
unikam prawdy jak aniołów..
zgłoś
"w najpiękniejsze kłamstwa / co błyszczą blaskiem tombaku"..
zgłoś
ją najtrudniej się znosi..
zgłoś
Ludzie boją się prawdy..
zgłoś
wśród półprawd i niedomówień się rodzimy / z prawdą absolutną już nie da się żyć /
zgłoś
... dlatego większość ludzi od niej ucieka tak czy owak... Ale są chyba i tacy, którzy potrafią...być może...:)
zgłoś
choć to towarzysz do spacerów marny/ chociaż nie żąda po spacerze karmy...
zgłoś
no / nie tak w ogóle / bo karmi się bólem ...
zgłoś
który potrafi szczerze ugryźć do bólu - tak sobie czytam - :) dobrego
zgłoś
Niech i tak będzię, dzięki.
zgłoś
..."desperacko szukając przyjaznej dłoni " ....
zgłoś
Szukam spokoju, ale nawet na to brak mi sił.
zgłoś
zwątpienie jak pies gończy szczerzy kły...czeka by kąsać bólem.......
zgłoś
na to nie idzie się uodpornić /
zgłoś