jesteś kochającym głosem :) one chronią swymi zaklęciami :)

zgłoś

P.s. Z tym że Twój byłby w spotkaniu z nim jaśniejszą stroną świata. P.p.s. mózg spłatał mi figla i przeczytało mi się za pierwszym razem: "siadam na gaRnku". Ech.

zgłoś

to ciekawe ale moja siostrzenica TAKŻE przeczytała na GARNKU i to się jej podobało :) garnek się sam przemyca ale to ciekawe !

zgłoś

Przeczytałam "Miasto". Co za wiersz.. On reprezentuje dokładnie moje myślenie i moje doświadczenia ale JAK to jest powiedziane !! Z tego jednego wiersza można by se uczyć nieskończenie sztuki pisania poezji. Dziękuję za inspirację. Czytałam tego autora i zrobił na mnie wrażenie może trzeba go więcej poczytać bo jest niezwykłym magiem i mądrym człowiekiem. Jego wiersze to małe spektakle sceniczne - zanim powie puentę - scena jest z miłością do czytającego przygotowana.

zgłoś

Proszę :) To się cieszę bardzo, skoro mogło być tak, jak mówisz, że jest

zgłoś

yhm. Kawafis wart lektury

zgłoś

czytam sercem ale czasem strach silniejszy

zgłoś

Lubię, kiedy ryzykujesz :d, Zofia. Ponieważ, na przekór Twoim obawom, zazwyczaj te komentarze są wolne od mistycyzującej koloryzacji u Coelho; w zamian mają niedemonizowaną rzeczowość, która mnie zjednuje nie od dziś, ani nawet nie od wczoraj.

zgłoś

Mam natomiast niespożytą ochotę pooponować (chociaż bez jakiegoś pisku opon mózgowych ;d) wobec "Cóż, może życie jest banalne". Z mojej perspektywy – jest poza banałem.

zgłoś

Jedynie słowo "banalny" można wyposażyć w znaczenia, które z jednej strony niekosztownie usprawiedliwiają nadużycia, z drugiej – same wtedy stają się nadużyciem (interesujące skądinąd, że opisana tożsamość zdarza się nierzadko).

zgłoś

Spójrzmy dla porządku, co słownik mówi o "banalnym"? 1) pozbawiony oryginalności, pospolity; 2) mało znaczący, nieistotny 3) bardzo łatwy

zgłoś

W którymż to mianowicie ze znaczeń życie – jest banalne?

zgłoś

Wydaje się, że którekolwiek z nich się świadomie wybierze na drogowskaz lub leitmotiv istnienia, zarazem paradoksalnie zaneguje się wybór. Za to (automatem i raczej niechybnie) otworzy się przede wszystkim marny biznes: wylęgarnię chaosu ze sprzeczności.

zgłoś

Pojawią się bowiem: i zgoda na sens brania, co popadnie, i zamiłowania do zaułków biorących się z niechęci wobec stworzonej tak mechanicznie rupieciarni. Czyli, wchodzi się we wszelkie możliwe i niemożliwe do wyobrażenia ;d strefy łatwizny, taniości.

zgłoś

W patrzeniu na świat. W myślach o nim. W języku. W przyjmowaniu postaw wobec siebie samego i otoczenia. A wśród niego: innych-niż-Ja-sam(a) żywych i nieżywych istot. W działaniu.

zgłoś

Świat i życie nagle matowieją i matołowacieją: raptem wszystko wokół "pozbawione oryginalności", "mało znaczące/nieistotne", "bardzo łatwe".

zgłoś

Co komu z takich właśnie szkiełek do patrzenia na innych ludzi, na życie w ogóle czy własną obecność na ziemi? Jaki realny sens ma wynikać z szukania w nich "prawdy", a już zwłaszcza jakiejś prawdy niezmiennej i utwierdzania się w niej?

zgłoś

Podczas gdy może po prostu "banalny" i "naturalny" to jednak nie zawsze i nie jakoś koniecznie – to samo

zgłoś

?

zgłoś

Uffff. Pogadała, pogadała i poszła :p Pozdrowienie agnieszańskie, Zofia :)

zgłoś

Zosia - to kolejna zbieżność bo w tym samym czasie napisałam dwa teksty Afryka i Odę do śmierci. Wprawdzie nie prezentuje ona mojego stosunku do śmieci lecz tym razem do tych jej aspektów które sami hodujemy w sobie ale dla mnie jest niezwykle ze napisałam te dwa wiersze jakby naraz i Ty piszesz o głównym jądrze energetycznym ich obu choć tu jest tylko jeden. Ja czasem wole ludzi stających wobec śmierci niż żyjących bo ci ostatni często znudzeni i wewnętrznie martwi podczas gdy groza śmierci budzi wielu zagrożonych śmiercią do niezwykłego piękna i wielkiej żywości :) pozostałych pocieszyć jeśli potrzebują tez dla mnie wielka wspaniała idea serca : nie Bój się umierających :) ;) ;)

zgłoś

Issa - za ten komentarz o banalności dziękuję Ci z całego serca. Użycie w TYM przypadku słowa banalność było wymogiem skromności i lęku w moim odczuciu (obserwując że to co nas głęboko porusza na innych nie robi wrażenia ludzie często chowają się pod mru maskę banalności która znaczy "wiem że dla was to mało zgadzam się ale zachowuję swoją świętość w sercu dla może mało znaczącej wobec świata siebie samej" - i Zosi raczej tu chciałabym powiedzieć w związku z tym że banalność jest złudzeniem. Ja nie wierzę w niektóre słowa - wydaja mi się raczej desygnatami lęków i zbiorowych halucynacji niż realnych bytów. No i właśnie tu jest to za co dziękuje Tobie Isso. Nie sadziłam ze tak logicznie i z użyciem słownika potrafisz udowodnić krok po kroku że w tym przypadku życie nie jest banalne. twój wywód jest dla mnie mistrzowski . Powinnam się go nauczyć na pamięć bo ludzie wciąż najczęściej w stosunku (nie jak tu) do innych nadużywają tego słowa . także jak czegoś nie rozumieją. Ja zapewne albo milczałabym albo starała się wykazać cudowność życia. A Ty stosunkowo krótko przeprowadziłaś dowód logiczny. Łał! gdybyśmy byli w sądzie dobrze byłoby Cię mieć po swojej stronie :) Spokojnie mogłabyś być adwokatem.

zgłoś

"Ja nie wierzę w niektóre słowa - wydaja mi się raczej desygnatami lęków i zbiorowych halucynacji niż realnych bytów". Tu się w pewnym, dość zasadniczym, sensie - zgadzamy. W moim wydaniu brzmiałby może jakoś tak: Ja ufam niektórym słowom z dużą ostrożnością. wydaja mi się raczej desygnatami lęków i zbiorowych halucynacji niż realnych bytów. "Spokojnie mogłabyś być adwokatem". Heh. Mój niewidzialny już dziś ojciec może się teraz nieźle bawi, czytając to: był prawnikiem. buziak agnieszański, Hosanna /i snickam powoli jak Kot z Cheshire ;)/

zgłoś

ten kot to razem z żywymi i z kotem Schrodingera ulubiony a jego uśmiech jest 100 działaniem czarownika !

zgłoś

Isso, masz rację. Po tym jak wysłałam komentarz, przyszło mi jeszcze do głowy, że może "banalne" nie jest najszczęśliwszym słowem, ale nie zdążyłam już zmienić. Miałam na myśli dwie rzeczy jednocześnie i się skleiły:D wyjaśnię może i rozróżnię - z jednej strony być może życie jest proste:) Przy czym proste byłoby tu nacechowane jak najbardziej pozytywnie, stanowiłoby przeciwwagę dla banalności:P Proste jako czyste, naiwnie dobre. A jednocześnie pełne treści, niewyczerpane jako źródło. Z drugiej strony jest na tyle skomplikowane w swojej prostocie, a może raczej na tyle niepowtarzalne, że banalnie wypada pisanie o nim, próba ujęcia w jakikolwiek ogólnik:P

zgłoś

Hosanno:) wymogiem skromności i lęku? Raczej nieufności wobec języka, obawy przed tym, że spłyci się coś istotnego.( A i tak wyszło na opak:D)

zgłoś

A może była w tym subtelna ironia.:D Napisałam ostatnie zdania odruchowo, bez większego zastanowienia. Dopiero po chwili pomyślałam, że "banalne" nie pasuje. Ale teraz, po przeczytaniu twojej odpowiedzi, Hosanno, myślę, że być może wyszedł mój naturalny sceptycyzm:D "Banalne" nie byłoby w takim wypadku użyte jako skorupa, przed nieczułymi sercami czytających:) byłoby raczej skierowane przeciw życiu właśnie, które bywa okrutnie proste (jakby dać niewidomym świat do oglądania, piękny, ale cóż z tego, skoro możliwości poznawcze są ograniczone). Może był w tym też żal, że tym, którzy doceniają życie, zostało go już niewiele. Żal, że tyle już straciłam, nienasycenie. Może "banalne" pasuje tam lepiej, niż myślałam:)

zgłoś

czy komentarze, które zamieściłam powyżej, się wykluczają?:)

zgłoś

"czy komentarze, które zamieściłam powyżej, się wykluczają?:)". nie wykluczają się. mogą razem żyć :d

zgłoś

:)

zgłoś

i mnie się zdało ze nie mogą ale zostawiłam to Issie bo to chyba do niej pytanie :) dla mnie najważniejsze ze banalność została obdarta z banalności :)

zgłoś

P.s. Zofia, skorzystałam z okazji i zrobiłam sobie prywatną miniantologię ;d ale niegodziwie, bo narusza intencje autorskie. O, taką: "Przy czym proste byłoby tu nacechowane jak najbardziej pozytywnie, stanowiłoby przeciwwagę dla banalności:P Proste jako [...] pełne treści, niewyczerpane jako źródło".

zgłoś

(Hosanna, ja powiedziałam, że mogą:)

zgłoś

Hosanno pytanie było do was obu i do mnie przy okazji;d nawet zdążyłam wymyślić już odpowiedź na wypadek gdybym musiała bronić swojego nielogicznego pozornie myślenia:d

zgłoś

"nawet zdążyłam wymyślić już odpowiedź..." etc. szlachetna zapobiegliwość :d

zgłoś

Isso, narusza intencje? Nie, nie narusza:)

zgłoś

Uff. Ja to mam farta :d

zgłoś

zapobiegliwość na drugim miejscu:D na pierwszym próbowałam zrozumieć jakim cudem napisałam tak różne komentarze:D

zgłoś

nie ma to jak dbać o synapsy :D

zgłoś

z radoscią notuję kolejne wpadniecie na garnek :) może to faktycznie logiczne bo z garnkiem każda z nas ma częściej do czynienia ;) ;) ale tu ganek choć siedzenie na garnku faktycznie jest fajnym obrazem ganek musi pozostać gdyż kojarzy mi się mocno z ludźmi starymi starością . Pogodną . Lęk czyniący Cię na chwilę staruszką może i szczęśliwą ale staruszką, Piękna jest jednak świadomość że pozostawiając niezbędny ganek - wiem że czytelnik będzie miał też przez chwil obraz "siedzącej na garnku" który wzbogaci wiersz . Pozdrawiam serdecznie :) ;) ;)

zgłoś

Tereska to .. Ty pierwsza jedź :) :) :) ... żartuję ale .. siedzę na ganku :)

zgłoś

fajnie :) a siedziałaś na garnku ?

zgłoś

kuchnia (koniecznie z bielusieńkimi firankami) podobnie jak ganek - nie prezentuje tu samej siebie lecz pogodną starość . Wobec mojego lęku wobec dalekiej podróży (bliskich się nie boję) - Kambożdza staje się Afryką a ja staruszką której dobrze tam gdzie jest bo kocha wiele istot nawet jeśli one jej nie zauważają. Zadajesz trudne pytania - nie wiem kiedy jest blisko ale nie mam jednak problemu aby pojechać do Krakowa a do Indii już tak. Nawet w Londynie przez tydzień nie mogę ruszyć z domu bo paraliżuje mnie lęk(jak się rozruszam to już jestem aktywna mogę się pochwalić) . Dowcip z synem podoba mi się. Pająki nie wystarczą - ale cieszy mnie ze masz uwagi bo zawsze je rozważam i dziękuję za nie. :)

zgłoś

popróbowałam jeszcze raz - i wycinam ten istoty i koty - pająki muszą zostać wystarczającą reprezentacją wszystkich.

zgłoś

lepiej, stąd punktuję. Problem czysto teoretyczny: jak opisać sytuację, gdy to pająki proszą by nie wyjeżdżać. Krzyczące, gadające pająki, to nie jest to. Może jakaś funkcja, czynność, którą interpretować można jednoznacznie. hmm

zgłoś

zastanawiałam się nad tym - pająki mogłyby piękniej tkać sieć kuszącą do pozostania ale wtedy nie będzie pracować ważna w wierszu fraza "pająki na strychu nic o mnie nie wiedzą" która ujawnia że to serce wprowadza na scenę nieistniejących sojuszników oraz że można zauważać i kochać nawet te istnienia które nas nie dostrzegają., Jeszcze pomyślę ... mam w pamięci wiersz Kawafisa Miasto który przywołała Issa i który właśnie przeczytałam .. to mnie skłania do większej pracy bo widzę co można uzyskać . Dziękuję za wnikanie>

zgłoś

przeciwnie - w samolocie mam podczas wahań odczucia prawie orgazmiczne :) Kiedyś leciałam z kobieta obok która sie bała a lot był burzliwy i kiedy jak samolot gwałtownie zmieniał wysokość to obie głośno w sposób nieopanowany jęczałyśmy . Ona z lęku a ja z rozkoszy. Nie przyznawałam się do moich powodów ;) no wiec latanie lubię ale mam inne fobie np na nieznane (zanim poznam dłuuugo muszę tłumić lęki). buziaczki :)

zgłoś