Dzięki, Paganini - "w tym szaleństwie jest metoda" - to fakt. ;))) A ja się zastanawiam, gdzie się podział Twój temat - zaczęła się dyskusja, nawet wzięłam w niej udział, a teraz widzę, że - zniknęło.

zgłoś

Wróciłem do dzieła, rozjaśniło mi się, chyba zrozumiałem. Bardzo jest :) Usunąłem, ale dziękuje za udział :)

zgłoś

No to ulżyło mi, że dotarłeś do treści. ;))) Dzięki za powrót, Skrzypku. A propos - był jakiś poważny powód, dlaczego usunąłeś? Przecież ładnie się dyskusja toczyła. I była ważna, moim zdaniem. Buziak sobotni. :)

zgłoś

No, pana Katzenjammera też znam, Wiesek. ;))) A rymy się były wzięły i wyniosły akurat do Pacanowa - do podkucia. ;))) Został jeno kot. ;) :*)

zgłoś

Najlepiej zejść po drabince, bo głęboko, Aneczko. ;))) W ostateczności mogę przetłumaczyć na polski. Albo niech JJ tłumaczy. ;) Buziaki :*)

zgłoś

Ty już masz "kota", Wuniu. :))) Na punkcie Różyczki. ;) A ja nie lubię kotów, chociaż jakiejś kotomanii uległam na pewien czas. Wiesz, w gruncie rzeczy ten wierszyk to takie wykręcanie kota ogonem. ;))) Buziak. :*)

zgłoś

Dopóki nie otworzysz - nie przekonasz się. ;)))

zgłoś

Można koty drzeć, wykręcać je ogonem, bawić się w kotka i myszkę, nawet w wiersze wkręcać - kot ponadczasowy jest i wszystko zniesie. :))) Kipcmoki, Kipu. :)))

zgłoś