|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (289) Proza (20) Dziennik (13) Fotografia (58) Grafika (1) Książki (4)
Handmade (25) O autorze Znajomi (90) | |
chowamy się za gesty za słowa inne twarze
w poszukiwaniu siebie dostępnych rekwizytów
które nas mogą zakryć podkreślić czy ujawnić
nie każdy ruch jest prawdą nie każdy sens zmyśleniem
w otoczce didaskaliów tworzymy kokon wrażeń
i prześwietlani wzrokiem marzymy o ciemności
czy prawdą jest widzenie czy widok jaki tworzą
porozrzucane gesty na tle przelotnych cieni
i czy pod maską ciała tańczymy wciąż to samo
zawsze istnieje obraz ukryty pod znaczeniem
który wychodzi na jaw gdy siatkę równorzędnych
zaplecie się nałoży wytyczy punkty zborne
ale to tylko chwile rozpięte na całości
żyjemy w z góry ustalonych ramach, czy sami je sobie stwarzamy? jest wiele z życia w Twoim wierszu :) pozdrawiam
zgłoś
Każdy człowiek i tak jest pewną ramą dla siebie, Zigi. W ilu ramach tkwimy tak naprawdę? W niezliczonych. Dzięki za wizytę u mnie. Dawno się nie widzieliśmy. :)))
zgłoś
Suma rekwizytów tworzt teatr. Byle to komedia tylko, fraszka z happy endem. Za podniesieniem kurtyny oklaskują nasze wystylizowane pozy, a my się śmiejemy jakkby na deszcz....
zgłoś
Czasem rozmieniamy się na rekwizyty i one zaczynają grać, narzucając role. To tak, jakbyśmy włożyli głowę między dwa skrzydła lustra – odbijają nas niemalże w nieskończoność i każde odbicie jest trochę inne. Dzięki, Wu. :)))
zgłoś
"w otoczce didaskaliów" - z moją tendencją do skracania, wystarczyłoby za cały wiersz ;) ale przeczytałam całość i owszem, owszem, nie narzekam :) Buziak popołudniowy
zgłoś
No dobrze, Szalonka. Weź te dwa słowa, a resztę sobie dośpiewasz. :))) Buziek na wieczór. :)
zgłoś
szukanie atrybutów dla pojedynczej "ramki" ( dlaczego w wierszu w języku polskim takie obce "frame"?) jest rzeczą trudną i wymaga pewnej dojrzałości, doświadczenia i bystrej obserwacji - niemniej wiersz szalenie wciągający poprzez zaznaczenie istotnego faktu dotyczącego człowieka - onże zawsze jest tajemnicą nawet dla samego siebie i nigdy constans - to istota dynamiczna, bezustannie zmieniająca sie pod wpływem losu, innych towarzyszy życia - stale zmieniający maski i role aż po rezygnację z aktorstwa na rzecz Prawdy, czymkolwiek ona Jest i jakkolwiek się jawi - bardzo dobry wiersz - gratuluję! :)! J.S
zgłoś
Dlaczego „frame”? Po prostu to słowo ma więcej znaczeń, niż polska „ramka”. A mnie chodziło wieloznaczność. Bo frame to także kadr. Ujęcie, obramowanie, oprawa, obwoluta, a nawet szkielet konstrukcji. Nie mówiąc o czasownikach – kształtować, formować, zapowiadać się i, ciekawe, uknuć. ;))) Mam nadzieję, że ta odpowiedź w pełni Cię zadowoli, drogi JS. Buźka i dziękuję za wizytę w „siedmiogrodzie”. ;)))
zgłoś
:)! więc nie przekonuje...bo w polszczyźnie funkcjonuje równie wieloznaczne słowo" w ramach...toczka w toczkę z tym, co wpisujesz w obe słowo frame... w ramach jest równie szerokie o ile nie szersze - :)! J.S
zgłoś
Dla mnie niestety „w ramach” brzmi bardzo jednoznacznie, JS. A ja lubię, gdy tytuł zmusza do poszukiwań i daje możliwości wyboru znaczenia. Czyli, gdy jest „zamaskowany”. ;)))
zgłoś
Framework zawiera wszystko, co jest potrzebne do uruchamiania aplikacji.
zgłoś
Dziękuję, JJ, dokształciłam się przy okazji. :))) Przy czym mnie nadal pasuje, ale żywcem nie mam pojęcia, czy pasuje Tobie. :) Dobrego. :)
zgłoś
Żywcem kciuk podniosłem.
zgłoś
Ufff... :)))
zgłoś
"czy prawdą jest widzenie czy widok jaki tworzą porozrzucane gesty na tle przelotnych cieni i czy pod maską ciała tańczymy wciąż to samo " - wyjątkowo celne pytania.... siłaby o tym, ale warto o tym mówić, pytać. dużo radosnych chwil, Miladoro;)
zgłoś
Dzięki, Tygrysku, też uważam, że to znaczące wersy. Cieszę się, że jesteś, bo mnie też nie było dosyć długo i teraz ponownie się wkręcam w rytm trumla. :))) Dużo dobrych wierszy Tobie. :)))
zgłoś