Sed magis amica veritas ; ).

zgłoś

Też tak to widzę, w sensie demona Jahwe. Natomiast wchodzę jeszcze w tzw. metafizykę i tam jest: Piękno, Prawda, Dobro. Wszyscy to raczej jakoś rozumiemy, no ale ja jeszcze sobie robię takie moje klocki lego czy puzzle i szukam, wiesz, jak to się mówi, czegoś więcej, wiesz, masz 16ście lat i chcesz czegoś więcej i koledzy się z ciebie śmieją ; ). A z Pascalem jest ciekawa diagnoza tej nowoczesności matematycznej i agnostycznej, mi się wydaje że chaos i sens jak my dzisiaj rozumiemy to Pascal jakoś przeczuwał te bieguny.

zgłoś

Wiesz, ja wiew tylko o zyciu Pascala troche i jego dziwnym, no chorym zakładzie odnosnie Boga, jesli polecasz to sie jeszcze kiedys zmusze ale wiem że to nie mój typ, Schopenhauer, Bergson , James - to moje typy. Jeśli masz 16 lat to naprawdę dojrzale piszesz. Jeśli wyrażam sie czasem zbyt ostro to przynajmniej szczerze i nie ad personam. No chyba że Pascal sie obrazi. Pozdrawiam

zgłoś

E nie ja mam trochę ponad 30stkę, o Pascala się nie obrażam, na dzisiejsze czasy to by się ujęło toksyczna religijność. A że czegoś więcej - było się tu i tam, zrobiło się to czy co innego, i co dalej, gonić króliczka jak to się mówi. No a z filo każdy sobie wybiera co mu pasi, sporo tego przerzuciłem i szukam wspólnego mianownika, albo minimalizmu, bo pod czachą tor wyścigowy. Z zamiłowania jakiś neoplatonizm, ale to wysoko ponad ziemią ; ). Dlatego wątki gnostyckie - świat w jakiś sposób jako więzienie, przynajmniej subiektywnie, bo obiektywnie to każdy sobie to sam interpretuje.

zgłoś

Lubię czytać Prokopiuka, ale manicheizmy nie dla mnie, świat trzeba akceptować, może świat ma wyższe poziomy ale trzeba zgrać to z cielesnością. Ciało jest nierozerwalnie zwiazane z duszą a dusza może może przetrwać i czekać na sąd (Leibnitz) albo przechodzi do innych światów (Swedenborg) Nie czytałem Swedenborga. Lebnitza troche i to z ciekawością. Teraz Bergson opowiada jak jesteśmy częścią całości(opowiada mi:-)) Ale jest dosc ciężki. Pamięć, pewnie okaże się że pamięć to coś więcej. Więc masz swoje światy wyższe ale zgrane. Czyli 30 lat. To fajny wiek. Ja 54. A najważniejsza jest mądrość Maeterlincka. Mędrca nic nie złamie, ma w sobie siłę, to człowiek wewnętrzny. Mądrość i przeznaczenie. Nic nie trzeba, można poznać życie w pokoiku ciasnym. Zmysły są fajne ale niekonieczne, intuicja ważniejsza. Pewnie taki Pascal trochę. Świętoszkowaty ale ja go lubię. Myślę że zrobienie dobrego obiadu i szydełkowanie jest tak samo dobre jak wielkie dzieło filozoficzne.

zgłoś

Neoplatonizm to dla mnie termin zbiorczy, bo tam jest i stawanie się, i trwanie, i ciało, i duch, i pola, i słońce, i uniwersal, i indywidual - przynajmniej taką wersję proponuje Mateusz Stróżyński w "Drodze Orła". ...... A do mędrca to mi b. daleko, za dużo rozproszeń ; ). Dlatego przerabiam te motywy pod egzystencjalizm, gdzie z chaosu wyłania się ład. Natomiast te światy, wyższe poziomy, wymiary, moim zdaniem to jest w nas... albo w sztuce, dobrej książce, muzyce, w przyrodzie. Z tym szydełkowaniem to się zgadzam, ale dla mnie na tą chwilę to brzmi jak level mistrz zen ; ). No i tak.

zgłoś