Najnowsze prace:

poezja

wszystkie dodane wczoraj tydzień temu przed miesiącem rok temu

Istar, 15 lutego 2021

...

Powtarzam to jak każdy dzień bez ciebie.
Jak sny. I melodie, które łatwiej pamiętać.
Usypiam w ramionach nieczułego jutra.
Znowu zaśpię, kiedy będziesz pisał o mnie.
Lubię zerkać przez Twoje ramię. Masz ciepłą
szyję, moje usta tylko czekają

Wtedy jest jutro.

liczba komentarzy: 1 | szczegóły

Arsis, 15 lutego 2021

Idę do ciebie

… na początku ― nie dostrzegam zbyt wiele… ― tylko zamglone widma ― tylko ptaki…

… one szybują w mroku ―
i w ciszy
― spadają stadem…

… przesłaniają źrenice gwiazd…

…

… gdzieś ― tam ―
lśniące
blado ―
centrum
― kosmosu…

Szept
lasu
― daleki… ―

… a może ― bliski?

…

Zaprzepaszczam się w tej letniej ― pachnącej skoszoną trawą ― nocy…

…

Łąki milczące…

… milczące pola…

…

… ciągnące się ― donikąd ― ścieżki…

*

Pochylony ―
nad rzeką
― samotny faun… ―

… dotyka ― wierzbową brodą ― kryształowej toni…

… wydłuża się ―
w pełni
księżyca
― jego cień… ―

… jakby rozwijał ― ktoś
niewidzialny ―
czarną
zasłonę
― bez szmeru…

*

… zanurzam się ―
w plusku fal…

…

Pode mną ―
kamień
― oślizły pień…

… niespokojny nurt…

*

… rozsypał się bukiet białych melancholii…

(Włodzimierz Zastawniak, 2017-11-04)

***

https://www.youtube.com/watch?v=5Q45udenpqE

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Istar, 14 lutego 2021

...

To tylko słowa. Mówią do Ciebie
kiedy ja już dawno milczę.
Bywasz tu, żeby je powtórzyć.
Chodzimy w tym samym czasie w różne miejsca,
teraz wiesz dlaczego nie możemy się spotkać.
Kiedy piszę ten wiersz chcę czuć.
I kiedy zniknie. Więc musisz spróbować
czegoś więcej ze mnie. Poza wierszem.

liczba komentarzy: 8 | szczegóły

tetu, 14 lutego 2021

podoba mi się twój romantyzm

za oknem chłód a ty mówisz że nie ma piękniejszej pogody
na walentynki stawiamy sobie cel — każdy swój i zawsze ten sam

numer z procentami przechodzi gładko a potem szumi w nas puste morze
i las kołysze samotnymi sercami
ale to nic bo w środku oprócz spękań delikatny zarys

przybiera nowe kształty i znów dojrzewamy do inicjacji
oswajania motyli obcych skulonych ciał w których iskra
to tylko nawiązanie

więc grzejmy stare kości do syta w nadziei
że puste to zalążek pełnego

teraz mam więcej zmysłów
pokonuję rozkołysany las
zarybiam morze

liczba komentarzy: 1 | punkty: 3 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 14 lutego 2021

Markowane marcowanie

Minął Tłusty Czwartek.
Jest Święty Walenty.
Życie śmiechu warte.
Zachowaj odstępy!
.
Do Świąt dni czterdzieści.
Luty szybko mija.
Nie ma dobrych wieści.
Czyja wina? Czyja?
.
Wieczne impeachmenty.
Domiar mediom grozi,
a Święty Walenty
Wisłę lodem zmroził.
.
Próg jest zagrożony!
Do kos Pany... Chłopy!
A świat zaszczepiony
czeka na roztopy.
.
Worki, piach - na wały,
a popiół na głowy!
Czas decyzji śmiałych -
Nurtów Narodowych!

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Misiek, 14 lutego 2021

TU MIAŁA BYĆ WALENTYNKOWA LAURKA …

Miałem szepnąć coś miłego
pytam sam siebie dlaczego
powtarzam sobie ale o odpowiedź nie proszę
pójdę na krótki spacer tylko włożę kalosze

po co to całe smutne pisanie
czy to słowo piórem napisane
na pewno ma szansę na wieczne przetrwanie
przepraszam że żyję i ciągle oddycham

i już nic nie mówię wolę zamilczeć teraz raczej
nikt nie rozlicza wtedy nikogo ze słów
a może lepiej pisz więcej a mniej mów
układaj laurki na Walentynki

odebrałem już swoje upominki
piszę i jak ten wiatr po burzy przycicham
bo nadal jesteś i ja póki co także zostanę
dzisiaj wszystko miało być tylko zupełnie inaczej...

liczba komentarzy: 3 | punkty: 5 | szczegóły

Istar, 13 lutego 2021

Sobota w tym tygodniu.

Ten wiersz jest dla Ciebie.
Będziesz go pamiętał, nie mnie.
Pytasz, ile napisałam takich wierszy.
Ten jest pierwszy, dla Ciebie.
Poprzedni był jak cień,
a w tym jest księżyc.
Śnimy bez wzajemności,
ale kochamy się.
Obojętnie czy jest, czy być może
miłość, która nic nie musi kończyć.

liczba komentarzy: 2 | szczegóły

Yaro, 13 lutego 2021

zdrada jedno ma imię

opuszczony przez tych
w których pokładałeś wiarę
umarły świat kłania się do stóp
zamykasz oczy zimno
pieści słowa mrozi twarz

umieram sam w ciemnym
molochu mokrym od łez
zasypiam ostatni raz
zapadam się jak w wodę głaz

zawiodła cię nadzieja
sny dobre życie przewrotne
niszczy duszę zabija człowieka
uciekam jeszcze nie wiem dokąd

umieram sam w ciemnym
molochu mokrym od łez
zasypiam ostatni raz
zapadam się jak w wodę głaz

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 13 lutego 2021

Ogródkiem...

Poczuli się w mediach
tak, jak rybka w wodzie.
Zaszczep się Narodzie!
Powtarzali co dzień.
Odporność twą zmierzy
orgazm nietoperzy,
co wśród nocnej ciszy
mnożą się jak myszy.
.
Chciały już zaradzić
nadmiarowi Chiny,
lecz świat się zaraził -
Wszyscy zaszczepimy
cząsteczką dziedziczną
pekińskiego Gacka -
klientelę liczną
od Wicka do Wacka.
.
Osłabiony będzie
wirusa rozsadnik,
analizy Gizy
i jego Poradnik,
ale dawna sztuka
na ekran nie wróci,
bo świat nas oszukał,
ogłupił i skłócił.
.
Dorzucam tym wierszem
do ogródka kamyk.
Masonom (po pierwsze!)
mediów nie oddamy!

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Marek Gajowniczek, 13 lutego 2021

Zator lodowy

Na głównym nurcie - zator lodowy
i lodołamacz jest już gotowy,
ale zbyt słaby, niewielki - rzeczny,
a stan spiętrzenia jest niebezpieczny!
.
Stwardniała bardzo lodu platforma.
Przy tym schłodzeniu - to dla niej norma,
a dookoła rozmiękły wały.
Rozsypać może się system cały!
.
Sypany w oczy piasek się stoczył.
Rząd z interwencją zbyt późno wkroczył.
Worek się rozpruł. Brakło faszyny.
Do Zenków poszły dotacje gliny.
.
Dzielone zawsze bardzo nierówno.
Nic nie uszczelni spuszczane g....
i trzeba czekać na ocieplenie!
W gorączce wielu może pójść w ziemię.
.
A decyzyjna większość jest nikła.
Do wiecznych sporów ludność przywykła
i lekceważy prośby o wsparcie
z poluzowaniem na łez otarcie.
.
Zator lodowy. Stan alarmowy!
Tamy naciska Porządek Nowy.
Przepowiadają ewakuację
media, portale i obce stacje.
.
Może, gdy szybko wszystkich zaszczepią,
nim w opozycji rozłamy zlepią,
popłynie znowu swobodnie woda.
Odetchnie ludność, widz i przyroda.