Najnowsze prace:

poezja

wszystkie dodane wczoraj tydzień temu przed miesiącem rok temu

Anna Maria Magdalena, 20 września 2021

To nie tak

To nie tak
Czuję dziwny niepokój
uciska w mostku aż boli
myśli tak szybko płyną
nie nadążam z ich interpretacją
takie nierealne
trudno to poukładać
kiedy mówisz, słucham, wzdycham, milczę
sen, ach mój sen bezcenny
boleśnie piękny.

To nie tak...
Czuję że cały świat stoi w miejscu
ja się cofam
do końca od początku i w środku
trzęsą się ręce gdy dotyk zwala z nóg
wszystko jest nie tak jak powinno
uczucia wyrywają duszę,
jest na lewej stronie
To było jak słońce gdy uśmiech sam się malował
słuchając upadającej rzęsy, milczę...

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 20 września 2021

zerwane ogniwo

jeśli chcesz odejść
otwórz drzwi
idź przed siebie
w inne ramiona

nie dręcz mnie

moja dusza
stęskniona
z żalu kona

cierpi za starym latem
gdy młode serce kochało

po ściernisku biegnę
z wilkami do lasu
będę żył samotnie z
watahą okryty wspomnieniami

jak dobrze

wszystko trafił ślepy los
nie można przewidzieć
czego brakuje kobiecie
gdy wszystko błyszczy

niby spełniona
a jednak czegoś nie widzi

nazywam to ciekawością
pierwszym krokiem na dno

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Mada44, 20 września 2021

Kto wie?

Myśli me.
Myśli Twe.
Czy te same?

Miłość ma.
Miłość Twa.
Czy ta sama?

Przyszłość ma.
Przyszłość Twa.
Czy wspólna?

Tego nie wie nikt.
Nawet my.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Mada44, 20 września 2021

Uwierz w swoją moc

Nie myśl, że wszystko łatwo przychodzi,
Że wszystko od razu da się zrobić.
Trzeba najpierw chcieć,
Potem trwać w swym dążeniu,
By osiągnąć cek w założeniu.
Uzbrój się w cierpliwość,
Nie zwracaj uwagi na trud.
Uwierz, że wiele potrafisz,
A obudzisz swą moc w działaniu.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Mada44, 20 września 2021

Jesień w Mosznej

Strzeliste wieżyczki
Chowają się w chmurach.
Gęsta mgła pokryła tarasy.
Snuje się szary dzień po murach.
Czas jesieni nadszedł.
Krajobraz oglądany z baszty,
Kolorami się pokrył.
Liście rozścielały dywan w parku,
By spacerować po nim.
Niebo coraz bardziej szare
Wprowadza nas w nostalgię.
I zamyślamy się nad tym co było,
I nad tym co nam czas pokaże.

liczba komentarzy: 2 | punkty: 2 | szczegóły

Mada44, 20 września 2021

Obłudo!

Obłudo, czego ty nie zrobisz,
By osiągnąć cel.
Nie liczysz się z uczuciami innych.
Ważne, że osiągniesz to co chcesz.
Powiedz, czy jesteś szczęśliwa?
Jaki smak zwycięstwa Twojego?
Czy potrafisz zajrzeć
Do sumienia swego?
Czy może całkowicie wyzuta jesteś
Z wszelkich skrupułów?
Za nic nie masz czyiś uczuć.
Za nic nie masz łez bólu.
Obyś zniknęła w swej podłości schowana
Na zawsze zapomniana.

liczba komentarzy: 0 | punkty: 1 | szczegóły

Marcin Olszewski, 19 września 2021

Izolacja

Cztery ściany domu, biura. Adaptacja
Wirtualny świat papierów, konferencji
Bez granic między prywatą a pracą
Jeden kubek kawy. Bliżej do domu

16.00

Drugi pokój i już “jesteś w domu”

Pustka ulic. Zamkniętych lokali
W pociągu nie przedział, wagon pusty
Póki bilet w obie strony. Żyję
Z radością widząc innych na ulicy

Jak cenne stają się messenger, telefon
By choć przez chwilę zamienić słowa
Nie widzimy się od roku. Tęsknota
Za życiem. Normalnością

Antidotum w drodze. Może kiedyś
Przyjdzie czas, tego czego nam brakuje
Siebie. Śmiechu w restauracji nad winem
Chcę wyjść z Matrixa. Zza kurtyny izolacji

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Arsis, 19 września 2021

Światło uwięzione w krysztale

Dopływa do mnie twój zniekształcony głos, gdzieś z głębi ciszy… ― otchłani nocy…

Szepty ukryte w ścianach,
w pęknięciach tynku…
… wszędzie wokół mżą piksele szalejącej nicości…

Idę do ciebie.

… podążam twoim śladem, przyciągany straszliwą grawitacją czarnej dziury…

Pędzę do centrum galaktyki,
z którego nie może się wyszarpać jakikolwiek okruch materii…

Przedzieram się przez dziwną substancję czasu, pokłady przeszłych epok…

Otwieram oczy…

Stoję po środku pokoju w obskurnym blasku
żarówki,
o którą uderza skrzydłami puszysta ćma…

Zza ściany dobiega, jakby szept zmartwychwstania…

… ktoś umarł i urodził się na nowo, ale w formie cienia, ciemności… mroku…

Zaglądam…

… w płomieniu świecy ―
wirujące cząsteczki
kurzu
― mienią się i jarzą…

Na nocnym stoliku otwarty w połowie: „Oddział chorych na raka”, Aleksandra Sołżenicyna…

Pustka piszczy
w uszach…

Zagęszcza mózg
― szumiący szmer…

Ktoś tu był,
pozostawiając po sobie
― błysk księżyca na szybie…

… światło uwięzione w krysztale…

(Włodzimierz Zastawniak, 2021-09-19)

***

https://www.youtube.com/watch?v=2FSz3cOnbvA

liczba komentarzy: 0 | punkty: 2 | szczegóły

Yaro, 19 września 2021

Obecność

Człowiek potrzebuje nieprawdy
Poezją kłamstwa się karmi
Łamie kanony piękna

Nie jestem fałszywym
nie napiszę nie skłamię
Nie będę cię zwodził

Chcesz wiedzieć więcej
Łatwiej być złym
Brodzić w rozkoszy
Zjadać z ciała słodycz
Kłamać w twarz
Skalany grzechem

Ściany w pieniądzach
Wyklejone jak zdjęcia
Na nich obraz wielkich
wykrzywionych

Nie cierpieć
widzieć cierpienia innych
Nie siebie

oddalać przybliżać do bożków
Rzucać zaklęcia chłonąć
Mieć więcej mamona chłonie

Rozrywać kłami jak zwierzęta
Na strzępy wnętrza
Ego drapieżcy krew na ustach
Krew niewinnych na rękach

Budować świat na niezgodzie
na kłamstwie na spisku
Obecność dwóch duchów

Kain zabił człowieka
Świat się podzielił
Obecność diabła

Widzę więcej
Bóg patrzy
Widzi upadłość niewdzięcznych

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

Yaro, 19 września 2021

miasto

gdy nocą wychodzę na miasto
lampy wiszą czasem gasną

kostka brukowa płyta betonowa

dominujące kolory to szare
jak szare myśli prochowce stare

ciemne bramy kryją ciemną stronę

wychodzę na miasto
z papierosem na ustach

to nie jest modne

niemodny z lat dziewięćdziesiątych
zapalę skręta zioło rozkręca młodych

liczba komentarzy: 0 | punkty: 0 | szczegóły

10 - 30 - 100

Najnowsze prace:

poezja

To nie tak

zerwane ogniwo

Kto wie?

Uwierz w swoją moc

Jesień w Mosznej

Obłudo!

Izolacja

Światło uwięzione w krysztale

Obecność

miasto

Ostatnie komentarze:

kontakt z redakcją