mój prywatny - Kajus - poetry

Terms of use
Privacy policy
Contact
Copyright © 2010 Truml.com

This site is protected by reCAPTCHA and the Google Privacy Policy and Terms of Service apply.

	Kajus
	ALL WORKS Poetry (182) About me Friends (81)

14 january 2012

Kajus

ostatni uśmiech oddałem za serce retro
absurdalnie w tobie doszukując się jutra
spełnieniem na skraju tajemnic stroję fortepian
tak byś nigdy nie musiała grać na pożegnanie

przez niedomknięte złudzenia
moja megalomania odchodzi we wczorajszy świat
dwie strofy nowego uczą pokory
dojrzewające wizją przebudzenia zapuszczają krople
w powiększone źrenice

gdy już do zera spadnie temperatura obojętności
rachunek sumienia zrobię częścią ciebie
od teraz to właśnie ty będziesz prasować moją duszę
gospodyni księżycowej magii

An - Anna Awsiukiewicz

14 january 2012 at 07:53

ładnie -wspoółczuję peelowi:)

14 january 2012 at 07:57

dziekuję An, ale nie do końca trzeba mu współczuć ...bo wbrew pozorom odradza sie na nowo ... a ona jest jego prawdziwa nauczycielką :)))

An - Anna Awsiukiewicz

14 january 2012 at 08:10

prawdę mówiąc miałam na myśli to prasowanie, ale fajnie jest gdy się zrozumie że ktoś jest naszym nauczycielem. Brawo dla peela:)

14 january 2012 at 08:20

peel dziekuje ...:)))

Małgorzata Krupińska-Nowicka

14 january 2012 at 10:00

Nie ma jutra, gdy temperatura obojętności spadnie do zera... Fajnie przeczytać :)

14 january 2012 at 10:19

czytać .... zawsze można ... :)))

14 january 2012 at 11:05

a jak Ciebie czytam to na myśl przychodzi Mickiewicz z Sonetami swoimi, dobre to Twoje pisanie:) lubię je, masz talent Kajus:)

14 january 2012 at 11:12

coś jest w tym tekście, co każe mi się zatrzymać pomimo wzdrygnięcia na "strojenie fortepianu prawdą" i "powiększone źrenice słów" :)) pozdrawiam

14 january 2012 at 12:01

cieszę się chociaż z tego cosia ...dziękuję że zajrzałaś Aniu i serdecznie pozdrawiam :)))

14 january 2012 at 12:03

dziękuje za słuszne uwagi ... poprawiłem :)))

14 january 2012 at 11:15

powiem tak: nie zawsze mnie słuchaj, bo mam na punkcie dopełniaczówek lekkiego bzika. zakradają Ci się, są wyczuwalne i nadają takiego sztucznego i patetycznego brzmienia, jak tu: okno złudzeń. wiersz na tak :)

14 january 2012 at 12:04

ezo* masz rację ... :))) pozdrawiam :)))

14 january 2012 at 11:36

to ja poproszę o takie żelazko :)))) wiesz co lubię w Twoich wierszach ? pachnie świeżością :))) są otwarte

14 january 2012 at 12:03

:))) dziękuje Natali... :)))

14 january 2012 at 12:05

mam trochę przewrotny komentarz, z tym strojeniem to wychodzi na to, że go tak rozstroisz, żeby nie mogła nic na nim zagrać z powodu kakofonii dźwięków:)

14 january 2012 at 12:27

przewrotna ... :))))

14 january 2012 at 15:28

Piękny wiersz, Kajusie. :) Spokojna, wyważona narracja, umiejętne operowanie słowami. Biorę. :) Z jedną uwagą - "okno złudzeń" - ta metafora jakby trochę odstawała od całości. Nie byłoby ciekawiej dać po prostu - "przez niedomknięte złudzenia"? To rozszerzy obraz. A teraz dobrego :)

14 january 2012 at 15:38

o wiele ciekawiej...:))) dziekuję ...:)))

14 january 2012 at 15:51

Proszę bardzo. :) Też prasowałam duszę w "a-nima", więc się swojsko poczułam. ;)))

14 january 2012 at 15:53

:)))

19 january 2012 at 04:18

gospodyni księżycowej magii... bo zdechnę...co za idiotyzm

19 january 2012 at 13:13

ubliżasz, prowokujesz ... masz jakiś cel? ...czy chcesz się wypromować ?... ;)

Anna Maria Magdalena

13 february 2012 at 08:43

:)super:))))

Anna Maria Magdalena

13 february 2012 at 08:46

:)

16 february 2012 at 18:58

to jeden z najładniejszych wierszy jakie tu czytałem - oczarował mnie wiersz :)