17 january 2025

poetry

ajw
ajw

kołysz mnie kołysz

kiedy
nie rezonuję ze światem
w którym ludzie
mieszają krople z drobinami lodu
odpływam jak wody
niesione przez rzekę

nuty smutku osiadają na dnie
cichną wszystkie słowa
i teorie bezwzględności

światło to fala
której prędkość jest zawsze
taka sama

rozlewam się w wielką deltę
pozwalając otulić
tylko morzu

Weronika
18 january 2025 at 11:37

Fizyka zamulania.

report

ajw
18 january 2025 at 12:01

Serdecznie dziękuję za komentarz. Jestem tu nowa, dopiero się rozglądam, wiec miło, ze ktoś przeczytał mój wiersz :)

report

Belamonte/Senograsta
18 january 2025 at 12:23

światło może też wpaść w pułapkę. nowe twarze potrzebne, to chyba fajny portal, chociażby dlatego, że można zablokować hejterów, ale tutaj ich nie ma, więc nie ma co blokować, a nawet jakby nie ma za wiele dziania się.

report

ajw
18 january 2025 at 21:37

Mam nadzieję, że fajny :)

report

Belamonte/Senograsta
18 january 2025 at 12:28

no i niektórzy to i wydali już książki jak widzę, więc to chyba dzianie się

report

AS
18 january 2025 at 12:42

ogromna to dla mnie radość, że Jesteś :) witam znakomitą Poetkę i świetną Komentatorkę :)

report

ajw
18 january 2025 at 21:38

Dzięki za cynk gdzie jesteś :)

report

wolnyduch
18 january 2025 at 14:54

Trudno rezonować z lodowatym światem, ale czasem wpadamy w jego macki, bywa, że są tacy, którym one odpowiadają, a nawet je wspierają, niestety...

report

ajw
18 january 2025 at 21:39

Ludzi poznajemy najczęściej w trudnych sytuacjach.

report

Bezka
18 january 2025 at 18:10

Wspaniały wiersz, delektuję się nim. Pozdrawiam:))

report

ajw
18 january 2025 at 21:39

Dziękuję serdecznie :)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register