ślady nasze choćby w kurzu czy popiele..

zgłoś

wczorajsze zawodzenie kasandry dzis okazałoby się dobrą nowiną.. miejmy jednam odrobinę nadziei..

zgłoś

diagnoza teraźniejszości :)

zgłoś

Alcik, jeślinka, Jerzyk - dziękuję za przycupnięcie pod tekstem. dziękuję również za punkciki bez słowa :)

zgłoś

ile może rosnąć cholerne ciśnienie/ aż /jak dla mnie/ dwa metry- pod ziemię...Zdrówka bosonóżko:))

zgłoś

Dziękuję, Wieśniaczku. Bardzo się cieszę, że znowu jesteś :)

zgłoś

oj, powiało smutkiem, okrutnie

zgłoś

takie skojarzenie: "I jednym tylko się trwożę. Gdy serce pęknie mi na ćwierci. Już wiersza o tym nie ułożę"

zgłoś

Dziękuję Marzenko za przypomnienie pięknej poezji Jonasza Kofty i pozdrawiam.

zgłoś

... wszyscy tańczymy ze śmiercią... Ale ona jest tajemnicza i nieprzewidywalna... Podobnie zresztą jak życie - uczyć się trzeba chyba jednego i drugiego... jednym słowem... pogodzenia...:) Pozdrawiam ciepło.:)

zgłoś

i ja pozdrawiam :) Dzięki!

zgłoś

No nie wiadomo, co nas spotka, ale bądźmy dobrej myśli... pozdrowionka.

zgłoś

mocny i bardzo pesymistyczny .. pełen lęków nazwanych i nienazwanych ... jak opowiadanie sf ... bardzo mi sie podoba

zgłoś

Hosanno - cieszę się, dziękuję, i pozdrawiam :)

zgłoś

utknęłam tu. cholerna prawda. ściskam Cię mocno :*

zgłoś

E.T. - rozumiem dlaczego :( ściskam równie mocno.

zgłoś