23 września 2011

poezja

kim167
kim167

przyjdź..

Przyjdź
choć na chwilę
uśmiechnij się
i weź w swoje ręce
me dłonie
Przytul mnie mocno,
tak mocno jak tylko potrafisz..
i bądź..
Bądź przy mnie..

Może jestem
z porcelany
kruszę się
kiedy spadam
na ziemię
klej
już dawno
nie pomaga
cała się sypię

nie myśl
że musisz kłamać
by mnie chronić
to gorsze
niż wszystko
co do tej pory
przeżyliśmy.

Szel
23 września 2011 o 23:03

wez Krzysiu 'moje dlonie' i wiesz co...wszyscy krytycy nie nie cierpia w wierszach trzykropkow...ja bardzo je lubie:)))

zgłoś

Emma B.
6 października 2011 o 12:17

niby banalne i temat wyprzytulany, ale tyle tu ciekawych porównań i skojarzeń

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się