ziza
WSZYSTKIE PRACE Poezja (3) Proza (1) Fotografia (2) Pocztówka poetycka (1)
O autorze

Zmiana sposobu prezentacji

8 sierpnia 2011

fotografia

ziza
ziza

8 sierpnia 2011

proza

ziza
ziza

Czarne gwiazdy Hollywood

Gasną światła i zachwyty na wzgórzu sławy, ale jest jeszcze ktoś, kto próbuje złapać ostatni cień blasków. Jakaś osoba wciąż nie jest nasycona i być może dlatego postanawia spędzić noc w opuszczonym studiu nagrań. Poprawia długie, gęste włosy i po raz kolejny maluje usta czerwoną szminką, mizdrząc się przy tym do uśpionych fleszy aparatów.
Rozdaje pocałunki do wyimaginowanej publiczności ubranej w diabelską ciekawość, chodząc tam i z powrotem jak dama po zrujnowanym pomieszczeniu. Ukłon, obrót, obrót i… upadek.
- Och…nie! Co za wpadka! Wymuszony i ironiczny uśmiech wdarł się na usta, które jakby przylepione do porcelanowej, bladej twarzy spijały ostatnie krople świeżości. Na cerze dziewczyny nie zdążył jeszcze odcisnąć się brutalnie czas, jednak z powodu ziemistej, szaro – żółtej skóry nie wyglądała na dziewiętnastolatkę.
- O Rany! Jutro pewnie wszystkie brukowce będą się zabijać żeby pokazać mój niewinny upadek i znów będzie o mnie głośno. Będą mi zazdrościć lub wyśmiewać , podziwiać i nienawidzić, ale w końcu czego się nie robi dla rozgłosu.

Inez była bardzo utalentowaną dziewczyną, do tego uroczą i kulturalną. Miała to COŚ w sobie, co sprawiało, że nie dało się oderwać od niej wzroku. Głosem powalała na kolana rozdając czułe dreszcze każdemu, kto go usłyszy. Kobieta godna największych scen Broadway'u. Nie jakaś celebrytka , a (...)

--- cały tekst ---

8 sierpnia 2011

poezja

ziza
ziza

Moje piekło

Stoję przed bramą
upstrzoną gęsto wybałuszonymi oczami
śliski wzrok zdarł ze mnie odzienie
i wepchnął w ciemność
niekończących się mrocznych korytarzy

Do popiołu pod stopami
dobił mnie głos
naga bezbronna istoto
to jest piekło

Samotność przywitała chłodem
umierającą duszę
krzyki aniołów grają w uszach
a powietrze sieje obłędem

Dalej szklane lochy
ukazują koszmary
teraz mogę się nimi karmić
i nigdy nie będę syta
bo tu nie ma końca

Srogi mrok wyłonił portret
(...)

--- cały tekst ---

8 sierpnia 2011

poezja

ziza
ziza

Gnoza życia

Czarna noc płacze
romantyczna śmierć
zmazała księżyc
z mego nieba

Światło blade pada
na twarze obojętne
szatę wiary przywdziewa
pragnę podrzeć ją
i na nowo czarną nicią
utkać maski

Na czołach napis wyryty miłością
czy Bóg tego chciał
sny w podświadomości tańczą
to bal ostatni
już nikt nie zagra nam

Krzyki modlitwy składam
na ołtarzach szaleństwa
w co wierzyć przyszło nam
zły los przewertował kartki
w księgach moralności
(...)

--- cały tekst ---

8 sierpnia 2011

poezja

ziza
ziza

Pani melancholia

We mgle śpi moja pani
lodowatą dłonią przynosi łzy
z deszczem śpiewa rozpaczliwie
czarnym pyłem sypiąc w twarz

Rzuciła me szczęście
w ognisko chciwych płomieni
i z szarym dymem śmiała się
do mego serca

Czule całuje me oczy nocą
obiecując kolejny ranek szarości
piękna blada księżniczka
włóczy się za cieniem
w cudnie uśmiechnięty dzień

Królowo pękniętych serc
tak lekko stąpasz po dywanie
ostatnich pięknych słów
depcząc je niczym chwasty
nie zrozumiesz nigdy krzyków
płynących ze mnie

Ja chcę żyć!

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się