|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (289) Proza (20) Dziennik (13) Fotografia (58) Grafika (1) Książki (4)
Handmade (25) O autorze Znajomi (90) | |
wybieramy, sądząc, że istnieje wybór, lecz z każdą godziną
kłamstwo płynie szybciej i głębiej zapuszcza korzenie wciąż
niechciana prawda. gdzieś indziej otwierają się drzwi, znasz
melodię nie tych palców, których opuszki tulisz do policzków.
w jakim języku milczymy i z jakim ptakiem uleci niemy śpiew,
gdy inne oczy przędą widok na rzekę, trzepocą rzęsy cudzym
snem i pod skórą kiełkuje nieoczekiwane. ślady odprowadzą
stopy na manowce dróg wiodące dokądkolwiek. pod okładką
wzbiera czas odpływu. Dieu me pardonnera, c'est son métier.
proza poetycka
wyczyściłabym z dwóch elementów: niemy i na manowce dróg wiodące - wystarczy, że odprowadzają stopy dokądkolwiek. ładnie :))
zgłoś
Laurko - tu niczego nie wyczyszczę już - jest gotowa mozaika i każde słowo przemyślane, bo taką cegiełkę długo się składa i powoli. ;)))
zgłoś
chwytamy życie lecz to znoszona kapota ;)
zgłoś
Akurat to nie chwytanie życia - to wybory i umiejętność rezygnacji, Wu. Chwytanie jest w pierwszej cegiełce z tej serii - każdy ma swoją rzekę. ;)))
zgłoś
Takie cegiełki to rwąca rzeka myśli. To nie jest łatwy i oczywisty przekaz. Czytanie jest jak zanurzenie się w prądzie odczuć, wiedzy i doświadczeń autora. A pisanie? Czasem wystarczy COŚ, co będzie iskrą. Wtedy trzeba usiąść i... napisać cegłę. Jedynym ograniczeniem jest forma. W niej cała trudność. Brawo.
zgłoś
Faktycznie to pewnego rodzaju rzeka. ;)))
zgłoś
Dziękuję wszystkim za zanurzenie się w niej. ;)))
zgłoś
Podziwiam! Nie potrafiłabym ulepić tak idealnej cegłówki. Na dodatek - zawartość dobrej jakości :-) Buziak!
zgłoś
Dziękuję, Bosonóżka - i zachęcam do zabawy własnymi cegłówkami. :)))
zgłoś
Mam ich trochę, tylko brzegi trzeba wyrównać :-) :-)
zgłoś
No to równaj te swoje puzzle i dawaj na pożarcie trumlom. :)))
zgłoś
pytanie: czyje masz życie>:)
zgłoś