1 maja 2014

poezja

Istar
Istar

szare dusze nie idą do Boga.

nie wiem jak to jest kiedy wojna.
wiem jak to jest bać się człowieka,
że strach spojrzeć w oczy.
a przecież taki sam z krwi i kości. 

nie ma takiej broni co dodaje odwagi.
drzewa - uchylone drzwi do nieba,
w oczach dziewczyny drobiazgi,
drzemie w obięciach chłopca,
jakby chciała skonać,
nie kochać.

Aśćka
1 maja 2014 o 22:38

aż się zaczęłam troszkę kiwać od tych ludzkich niepokojów:)

zgłoś

Istar
2 maja 2014 o 06:43

:)

zgłoś

agnieszka_n
3 maja 2014 o 13:37

"nie ma takiej broni co dodaje odwagi. " bać się człowieka i o człowieka - to tak blisko... PIĘKNY WIERSZ, M. :)

zgłoś

Kontakt z redakcją



Zgłoś nadużycie


Opcja dostępna tylko dla użytkowników zalogowanych. Zarejestruj się