1 may 2014

poetry

Istar
Istar

szare dusze nie idą do Boga.

nie wiem jak to jest kiedy wojna.
wiem jak to jest bać się człowieka,
że strach spojrzeć w oczy.
a przecież taki sam z krwi i kości. 

nie ma takiej broni co dodaje odwagi.
drzewa - uchylone drzwi do nieba,
w oczach dziewczyny drobiazgi,
drzemie w obięciach chłopca,
jakby chciała skonać,
nie kochać.

Aśćka
1 may 2014 at 22:38

aż się zaczęłam troszkę kiwać od tych ludzkich niepokojów:)

report

Istar
2 may 2014 at 06:43

:)

report

agnieszka_n
3 may 2014 at 13:37

"nie ma takiej broni co dodaje odwagi. " bać się człowieka i o człowieka - to tak blisko... PIĘKNY WIERSZ, M. :)

report

Contact with us



Report this item


You have to be logged in to use this feature. please Register