Pytanie Marzenko dla których Polaków takim pozostaje;)).

zgłoś

pewnie się ośmieszę, ale dla mnie największym poetą Słowacki był - jakże jednałam się z Nim w słowach: Przez furie targan jestem ja - Orfeusz...jeszcze tu wrócę, bo teraz obowiązki wzywają

zgłoś

Heh, polityka to jedno z bardziej samotnych miejsc na świecie otoczone z wielu stron pozorami. Miejsce, gdzie prędzej czy później można zdradzić siebie dla tak zwanego dobra większości, tej, która jest w danym momencie silniejsza. To się nie dziwię, że jego podmiot wybrał wino zamiast zaproszenia. Natomiast czasem zastanawiam się, czy przypadkiem " misja" poety nie jest znacząco przesadzona. Bo właściwie nie wiem Istarka co miałaś na myśli zestawiając swoje opracowanie ( aleś się napracowała, jeżu, podziwiam za rzetelność :)) z tym linkiem ? i pozdrówko:)

zgłoś

zaraz, zaraz, a może chciałaś pokazać tę różnicę między " poetą- przewodnikiem duchowym narodu" a refleksją człowieka współczesnego? He? zaintrygowałaś mnie:d

zgłoś

a w ogóle to osobiście jestem pod wrażeniem języka Herberta, w takim języku można zakochać się na śmierć:) Niesamowity esteta:)

zgłoś

dla mnie w " Przesłaniu " tak dużo treści, że moja bibloteka nie nadążyłaby z prekompilacją ..... jam prosty człek i zwoje sie moga poprzepalać od czytania hehehh

zgłoś

opracowanie przytoczyłam po usilnych próbach zebrania do kupy - brzydko mówiąc - umysłu który spoczął na laurach a jedyny jego wysiłek idzie w kierunku zupełnie obojętnym wobec pragnień właścicielki ;) ano hosko - jeśli doczytasz w linku wiersze pana poety - zrozumiesz, skąd poprzedzający tekst. wprawdzie lokalny pan poeta, jednak wyniesiony na piedestał wieszcza. oficjalny wieczorek zapoznawczy z tfórczością pana poety, obiega w kuluarach plotką że jak tak dalej pójdzie trzeba będzie zrobić dodruk / i tak, to moja osobista plotka/ - aczkolwiek pan się na zdjęciu uśmiecha, więc może to jednak żart? że jego tfórczość doczekała się wydania, spocznie na półkach miejskich bibliotek i z racji zajmowanego tu i ówdzie stanowiska złożona będzie w, zaraz zaraz jak to się nazywało, kapsule przyszłości?

zgłoś

aaaa, o to Ci chodziło:) jeden wiersz przeczytałam, bo utknęłam na własnej biedocie technicznej, niestety. Nie przejmowałabym się tym, że jego tomiki będą zalegać na półkach, no to będą:) Istar, mnóstwo osób wydaje się, żeby się wydać. Chyba pokutuje w nas jakaś chęć / parcie na papier jak i na szkło, nie wiem, może to właśnie pozostałości ze szkoły, gdzie często literat urastał do tytułu prawiezeświętego, mądrego, autorytetu itede, cholera wie. Zastanawiałam się nad tym. I jeszcze nie mam jakoś specjalnie wyrobionego zdania:)

zgłoś

no właśnie, co innego, ja, co innego osoba publiczna, uważająca się - uważana za swego rodzaju autorytet w pewnych kręgach niespokrewnionych przecież. świadomie, bez zażenowania gazeta.pl zaraz po lokalnych informatorach ogłasza wszem i wobec że oto mamy poetę, i przedstawia hmmm kolumnę słów, nieprzypadkowych ale raczej skopiowanych z porozumień posiedzeniowych koleżków od politycznych puzzli :) nie wiem dlaczego aż tak się uniosłam, być może, a raczej jestem pewna, ponieważ znam - nawet tu na Trumlu Poetów, których się nie cytuje, a powinno.

zgłoś

Trza wysunąć członka na eksponowane wieszcza stanowisko/ jest przystojny rozpoznawalny ma znane nazwisko/ można na wieczorkach całkowicie polegać na jego mimice/ A poza tym kolega chciałby się sprawdzić w liryce ;))

zgłoś

Jaka to przyjemność kochać się z poetą... :))

zgłoś

Pozwolę sobie coś w tym temacie dodać a posłużę się wypowiedzą Jorie Graham której nie trzeba przedstawiać "Poeta jest kanarkiem w kopalni "" Ptaki niosą dla mnie wiele znaczeń jako dla poetki, człowieka, stworzenia. W dziejach poezji zawsze zastępowały poetę lirycznego - ukochane przez Romantyków drozdy i słowiki; Whitmanowski przedrzeźniacz; rudzik Emily Dickinson, kukułka wyobraźni średniowiecza; wróbel - gołąb starożytności; odwieczna jaskółka zataczająca dzikie koła nad Krakowem! Przeczysty głos z małym ciałem, jakby całe było gardłem, pieśnią. Ich zaślubianie nieba i ziemi. Jak lekko tkają, splatając odmienne królestwa. Transcendują ziemskie przyciąganie i śmiertelność. Zwiastująca synogarlica, która przynosi nieziemską nowinę, głos Boga wstępujący w ludzkie ciało. Ptaki, które zaklął Orfeusz, nabrały teraz jeszcze innego znaczenia. Idzie mi o zagrożenie ich istnienia, poprzez - obłędne - zmiany w magnetycznym polu zaburzające migracje ptaków. A także pestycydowa eksterminacja całych gatunków w trakcie ich odwiecznych migracji z Europy do Afryki i z powrotem. Wystarczy zapytać: ile waszych jaskółek kołuje nad Krakowem w porównaniu do poprzedni lat? Poeta czuje to. Odczuwa to także każda istota ludzka, która wie, że nie jest sama na tej planecie. Odczuwa się wstyd i zgrozę. Odczuwa się bezsilność. Kanarki umieszczane są w kopalniach jako znaki ostrzegawcze na całym świecie. Kiedy przestają śpiewać i umierają, wiadomo że w kopalni panują warunki śmiertelne. Umierają, żeby ostrzec przed nadchodzącą zagładą. Kanarek w kopalni to właśnie poeta w kulturach, gdzie zamiera poezja (np. w Stanach Zjednoczonych). W miejscach, gdzie wymiera poezja, zamiera człowieczeństwo."..."Bogowie postrzegani byli jako ptacy. Ptakopodobni aniołowie byli posłańcami. Poeta ma jedno zadanie: rodzić świadomość, uważność. Poeta wieści. Poeta niekoniecznie rozumie te wieści, ale wiersz je odczuwa. Brodski twierdził, że wiersz to klatka przywołująca ptaka. Chcemy być w stanie śpiewać i w tym śpiewaniu znaleźć zaraźliwą prawdę."

zgłoś