|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (801) Proza (73) Dziennik (269) Fotografia (24)
Pocztówka poetycka (3) Handmade (24) O autorze Znajomi (94) | |
rozmawiały o chłopaku
wpatrywałem się jak urzeczony
twarze wyrażały wszystkie
barwy zapachy
delikatna gra napięciem mięśni
rozśpiewane oczy przymiotniki zaplątane w brwi
w domu próbowałem pogadać z lustrem
moja twarz
odmówiła
Ostatni wers sprawił, że ruki pa szwam. Daj "odmówiła", proszę.
zgłoś
miałeś rację Jarku:). Dzięki:))
zgłoś
haha zazdrosniku a skad wiesz ze nie rozmawialay o tobie?:))
zgłoś
bo tamten był łysy;)))
zgłoś
to juz wiesz co trzeba zrobic na przyszlosc...zaswiecic pieknie lysina...i w ciebie beda patrzaly jak w obrazek:))
zgłoś
to jak gotowa instrukcja obsługi:))))
zgłoś
:)
zgłoś
:))
zgłoś
Migowy nie jest językiem trudnym, to trochę jak origami tylko nie z papieru, a palców. Człowiek szybko się go uczy. Masz jednak rację, najtrudniej dogadać się ze sobą.....
zgłoś
nasze twarze zgniuśniały;)
zgłoś
Ładnie to ująłeś, Wu. :) Bardzo dobra pointa. :) Dobrego dnia poza lustrem. :)
zgłoś
:)))Miłego Miladoro:)))
zgłoś
Piękny migowy powstał:)
zgłoś
dziękuję An:))
zgłoś
wolałabym nie słyszeć niż nie widzieć , fajny tekst
zgłoś
podobno wcale nie. Dzieci niesłyszące mają większe problemy. Są jakby zamknięte w szklanej kuli. Mają trudnieszą drogę do poznania świata niż niedowidzące. Przyznam że też tak myślałem kiedyś jak Ty hosso. Wielkie dzięki za wizytę:))))
zgłoś
Czy wolałabym nie słyszeć czy nie widzieć? Bardzo ciekawie zadaję to pytanie ludziom dokoła mnie i uświadamiam sobie z zaskoczeniem, że otoczenie woli nie słyszeć. No cóż, ja mam odwrotnie, może właśnie dlatego, że wiem, jak to jest być w dwóch różnych światach. Jak pamiętasz - mówiłam, że jestem jakby łącznikiem świata słyszących i nie. Także wolałabym nie widzieć. A co do problemów to też prawda - wiele osób ma problemy z piseniem, czytaniem, a nawet rozumieniem najprostszych poleceń. Także punkt widzenia zależy... Dziękuję Wuniu za ten wiersz, Ty wiesz.
zgłoś
Wiem Moniko Pozdrawiam Cieplo- zresztą wiesz :))
zgłoś
pisałemmgo nie znając Cię Moniko, cieszę się ze się spodobał:)))
zgłoś
wymowny monolog z lustrem w języku migowym; mędrkująca pointa ;)
zgłoś
dziękuję Kasiu. Wszyscy stroimy czasem miny do lustra, ale co z nich potrafimy wyczytać? ;))
zgłoś
tytuł zapowiada wiersz. wywaliłabym więc dwa środkowe wersy. bez nich wiersz nabiera tajemnicy i magii. ale to tylko moja propozycja. buziak, Rustyk,
zgłoś
Magdalko :))), wolę zmienić już tytuł. Wstawiłem go jako roboczy :)
zgłoś
w życiu!!!!!!!! migowy może być język, chłopak, kontakt wyobcowany, zrozumiały dla wybrańców. wywal te dwa wersy. przeczytaj bez nich. NIE ZMIENIAJ TYTUŁU!!!!!!
zgłoś
Właściwie masz rację Magdalo. Niczego nie wnoszą. Kto z nas zresztą zna ten język.Wyrzucę i zobaczę ok?
zgłoś
a jeśli już to zostaw tylko: "nie zrozumiałem" - NIE WYJASNIAJ DLACZEGO :*
zgłoś
:)) dzieki. piękny wiersz. bardzo.
zgłoś
:)))myślałem że dziękowałem za ten komentarz- przepraszam- dziękuję teraz:)))
zgłoś
odmówiła zeznań? ;))
zgłoś
zdecydowanie:)))
zgłoś
Ah ta twarz - jakaż ona uparta, czyż nie?
zgłoś
jak nie moja;)))
zgłoś
Podoba mi się wiersz, a powiem Ci Wieś, że dziewczyny (o których tu piszesz) są piękne! I mądre. Pracowałam kiedyś z tymi ludźmi to wiem co mówię. :)
zgłoś
:)))- znikł mój komentarz, jeszcze raz - dzięki:))
zgłoś