|
| |
|
WSZYSTKIE PRACE
Poezja (801) Proza (73) Dziennik (269) Fotografia (24)
Pocztówka poetycka (3) Handmade (24) O autorze Znajomi (94) | |
z kury włoszczyzny
stworzony z miłości a nie kupiony
tobie dzieciakom głównie dla mnie
pokrzepi odpocznie ogarnie
porzucam duperele
gdy tylko opada kurtyna
gotuję rosół
w imię ojca.....
załapie się ?? :)
zgłoś
:)))), często gotuję:)
zgłoś
Nie ma to jak ze swojej kury, plus lubczyk ( ziel magi)
zgłoś
żeby tylko delikatnie pyrlił, czy jakoś tak ;))
zgłoś
pyrkał kasiu ;))
zgłoś
racja ;)) wiedziałam, że coś przekombinowałam :D
zgłoś
no i makaronik poproszę zagniatać i drobno pokroić, jak co pomogę, :)))
zgłoś
dziękuję za towarzystwo do rosołu:)))))
zgłoś
"z kury włoszczyzny miłości / stworzony a nie kupiony". Śniak, rozważyłbyś Ty może przemianę we fragmencie? z kury włoszczyzny / stworzony z miłości a nie kupiony? Już mówię, dlaczego proszę: no bo /bonobo:p/ po pierwsze, podzielam i ja miłość do naturalnego patosu w rosole;), ale mimo to, a może właśnie dlatego, nie jestem pewna, czy sprzyja mu aż tak znowu tworząca się bez interpunkcji, i pokazująca język za plecami wyliczenia dopełniaczówka "włoszczyzna miłości", a po drugie, po zmianie (mz) pomnażają się znaczenia - chyba dość dorzecznie. Jasne jednak, że nie będę jakoś szczególnie walczyć, jeśli odmówisz:), choć zajrzałam wierszowi do garnka. Dobrego.
zgłoś
Tak jeszcze teraz pogapiłam się i widzę, że z oryginału może i wynikać: z kury, [ach, tej] włoszczyzny miłości! Hm. A to już w ogóle jak Ich Troje po amfie;/ /składa łapy i prosi Wieśniaka o przychylne rozpatrzenie prośby/
zgłoś
zmieniłem droga isso:)))' czy to znaczy że wyrządziłem niedźwiedzią przysługę;)))
zgłoś
:)) ano, wyrządziłeś. tyle że z rosołu już nie boli;) fajnie. dziękujęja Wieśniakowi najdźwiedziej.
zgłoś
Ależ piękne oczka, mniam:)
zgłoś
jest dolewka:)))))
zgłoś
gotuj, waść gotuj, smacznego)
zgłoś
Poezja kulinarna? Naiwnie myślałem, że barok się już ugotował. "A wszystko to, bo ciebie kocham..." Przełykam tylko w kategorii dowcip, taki ze mnie marudny typ. PS. Zaczekam na drugie i kompocik. :)
zgłoś
Jaki znowu barok, sissss:p? Niezgadzamsię z Twoim zrzędzeniem. A właśnieżedobrzeżepoezjakulinarna - tupnęła dziewczynka w bramie :d - bywa, że "zjem cię" = żyć, czyli pragnąć i kochać. A barok i dowcip, owszem. Ale najwyżej w takim sensie, w jakim rozumiał go i barok: koncept z rozumu:p
zgłoś
p.s. więc właściwie wychodzi na to, że na barok ugotowany się zgadzam. tyle że nie w znaczeniu, jakie w tym wypadku przyfastrygowałeś "ugotowanemu":)
zgłoś
wyznam wam że to wierszyk mało o gotowaniu ;)
zgłoś
No tak, ostatnie wersy coś takiego sugerują, jedynie kotara wydaje się nadto szczelna. Nie proszę o żadną wykładnię w stylu co autor miał..., jedynie sygnalizuję, że bardziej kusa kurtynka... Pozdrawiam.
zgłoś
Issa napisała: "Jaki znowu barok, sissss:p? Niezgadzamsię z [...]" A właśnie, że tak. Barokowy barok, taki z tłuściutkimi aniołkami, celebrą i saską porcelaną na której drób paruje. :D Czy wypada tłuszcz z palców wytrzeć o własną perukę, czy raczej zaczekać na tego w rybaczkach i z wanną? Kompot, kompot, kompot...
zgłoś
"Barokowy barok, taki z tłuściutkimi aniołkami, celebrą i saską porcelaną na której drób paruje. :D Czy wypada tłuszcz z palców wytrzeć o własną perukę, czy raczej zaczekać na tego w rybaczkach i z wanną?" O, to, to. O, to, to :d sisey, znowu Cię instynkt nie zawiódł ;d I właśnie to cudne jest, że drób z aniołkiem nad saską porcelaną mogą tak w harmonii. I mnie kręci :d A kompot, kompot, kompot... - proszę, a jakże. - Daj, daj, daj - mruczy pożądliwie, wyciągając palce do salaterki, żeby nimi wyciągnąć owoce:p
zgłoś
Wieśniak, dobrze posypuję popiołem (czy w baroku używano specjalnego popiołu?) Duża dawka miłości, ciepła i wiem że na taki obiad nie należy się wpraszać, więc tylko smacznego... całej rodzinie. :)
zgłoś
trudno powiedzieć czy używano specjalnego popiołu. Jednak sporo po baroku go pozostało tu i ówdzie:) Gość w dom Bóg w dom- wpadaj:)))
zgłoś
Agresywny biografizm:p Uprasza się uprzejmie nie życzyć takiego rodzinie;/, nożesz. Afu! - rzekła. Tak serio, ten wiersz to nie tylko ciepło. Ma swoją ciemną stronę, o, ma. Okrucieństwo, czy może, jak kto woli, cichy mróz, mrowienie, lodowisko z rosołu. Tyle że dyskretnie, o, tak, jak cholera dyskretnie. I to też właśnie, między innymi mi odpowiada. Podobnie jak zwodniczy pozór prościuteńkiego, heh. Barok, yhm: iskrzenie, błysk, cień, modlitwa w pozornej igraszce. Lubiętak. [poszłam całkiem].
zgłoś
Okrucieństwo? Masz na myśli tragedie kury? A więc o to również funeralny temat? No nie wpadłbym na to bez Ciebie misiu. :)
zgłoś
Mam na myśli opanowanie kucharza, sisey:) Chociaż i kurze może i nie śmiechu było przed ścinką.
zgłoś
Dziękuję Isso za doprawienie rosołku:)
zgłoś
:) Proszę. I ja dziękuję. To była ciekawa podróż po przyprawy. Zamorska, rzekłabym.
zgłoś
Ależ napisali... Już pewnie po rosole?
zgłoś
nigdy nie jest po rosole. Wystarczy że opadnie kurtynka....:)
zgłoś
Zważywszy, że kurze trzeba najpierw głowę uciąć, nie jest to już taka sielanka.
zgłoś
Dobrze że z włoszczyzną idzie łatwiej.:)
zgłoś
Ajtam, Wieśniak, ten wiersz to na ten przykład u mnie już jakieś trzy tygodnie żyje ;)
zgłoś
:)))))) super! :)))
zgłoś