Wierzę, że Penelopa wciąż czeka:)

zgłoś

O doprawdy wędrówka losem szczęśliwym/ i każdy krok przybliża nas do odpowiedzi/ byle przyjąć do siebie głosem spolegliwym/ że się nigdzie nie idzie- kiedy się siedzi:)))- dziękuję Earth:))

zgłoś

kiedy smutek melancholię przywołuje/ i gdy trudno jest samemu w ciemni żyć/ można usiąść gdzieś nad brzegiem i nad wodą/ patrzeć w słońce i po prostu chwilę BYĆ :) Wieś, przykro mi czytać taki wiersz napisany akurat przez Ciebie, ale, może to zabrzmi brzydko: dobrze smakujesz na smutno

zgłoś

To brzmi jak komplement:))- Rzadko sięgam po inne środki niż śmiech, a jak się przy tym udaje, to się cieszę. Bo mam już wyrobioną markę żartownisia. A trudno się z taką łatką uderza w smutne tony:)

zgłoś

Właśnie się zastanawiam czy na smutno. Bo czasem smutne doświadczenia, dają nam szansę wycofania się z sytuacji hez wyjścia. Palec boży- po latach takie wydarzenia wydają się szczęśliwym losem na loterii:))- Dzięki Ananke:)))

zgłoś

Wojna człowieka z wizerunkiem/ jest jak syzyfa droga pod górkę;)

zgłoś

Tak. I warto o tym pamiętać/ kiedy nas będą pętać;)))- dzięki Bosonóżko:))

zgłoś

o wielki Niedasie/ cóżem ci winien/ że myśli serdecznej nie wykuwasz w czynie!/że miast czynu - slowo kłaniasz w pasie/ ofiarom ofiarę ciałopalną - o Nie da się!

zgłoś

lepiej z mysiej dziurki spoglądać jak ludziska/ oblizują wargi gdy płynie im z pyska/ ślinka na szpileczkę/ i gdy śmiechem sobie wypełniają tą chwileczkę:)))

zgłoś