wdzięku pełna bidzi zachwyt i mroczne pragnienia/ lecz kamienny tyłek nawet dla kupidyna trudny do ustrzelenia;)))

zgłoś

na na na na, kupidyna.. trudny do ustrzelenia.. na na:)

zgłoś

na strzały wypięta enta enta;)))

zgłoś

Damianie, w tej scenerii rzeźba przywodzi na myśl pomniki cmentarne. Spacerując po lesie fajnie byłoby obcować z takimi artefaktami dawnych cywilizacji:))))

zgłoś

Wieśniak, dopiąłeś poetyckim finałem podróż Dafne z parku Montsouris, poprzez miasteczko spokoju szpitala świętej Anny w Paryżu by dotrzeć do miejsca spotkań artefaktów i natury, jak to określiłeś powyżej - w puszczy de Verrières pod Paryżem. Rozmowy na tym forum zainicjowane przez Rafała, podjęte przez Annę, Emme, Marcela i nas wszystkich prowadzą do Ciebie. Klamrą poetycką sfinalizowałeś historię Dafne z perypetiami. Jeśli pozwolisz, to wkleję Twoją tu poezję na kartkę, która stała się artefaktem fotograficznym i umieścić całość na Trumlu :) Tobie należy się oczywiście oryginał, który prześlę z przyjemnością.

zgłoś

Poszedłem. Zobaczyłem.Dziękuję. :) śledziłem los pogoni za Dafne. Jej perypetie zarówno dawniejsze, jak i wsppółcżesne w pełni zasługują na pocztówkę. Fajnie że powstała.:)))

zgłoś

na początku był logos ;)

zgłoś

czy matka natura zna się na sztuce?:)))))

zgłoś

matka natura to niezła sztuka! ;))

zgłoś

jeśli się czasem uda choć na chwilę:)))- dzięki Jaro:)))

zgłoś

Zbyt wiele go sam zajmuję Zoi;)))

zgłoś

I tu jest właśnie miejsce na relatywizm::))).Bo w zależności czy forma na babę czy babeczkę;)))

zgłoś

lub tylko zaczai się gdzieś na grzybiarza w krzakach/ i gdy ten na nią wpadnie (przypadkiem) to będzie draka :))

zgłoś

dzięki Misho:))- widzę że zawitałaś od pocztówki Damiana:))))

zgłoś

A zawitałam, zawitałam... Od wczoraj w wielu miejscach byłam. Co zobaczyłam, czego się dowiedziałam - to moje :)

zgłoś

:)))- Masz dużo do nadrabiania. Przyznam że ja nie mam siły na wszystko, a i na przeglądanie starszych tekstów też. Chyba że przypadkiem wejdę po komentarzach:)))- Dzięki i Pozdrawiam:)))

zgłoś

To jest nie do nadrobienia, Wiesiu. To tak jakby kilkadziesiąt osób spytać w tym samym momencie: "co słychać?" Sama wiem, że tracę, bo mnie tu więcej nie ma niż jestem, ot z drobnymi przerwami.

zgłoś

ale Cię jeszcze pamiętam przecież :)))- i naleśniki też;)))

zgłoś

Ja tu jestem od wielu lat, z wieloma długimi przerwami i... wielu z Was wtedy jeszcze nie było, więc sobie poszłam. I wróciłam, w zasadzie wracałam kilka razy, bo... chyba lubię tu być i pozaglądać tu i ówdzie... czasem zaprosić kogoś na naleśniki :))))

zgłoś

zapachniało swojskimi naleśnikami :)

zgłoś

...i chlebem... chleb też był swojski :) Właśnie z Jeślinką dziś go wspominałyśmy :)

zgłoś

No nie, ale lubię czasem się żachnąć na przekór urodzie ;)))

zgłoś

ze szczałą w twarzy ???

zgłoś

słodka jest amora szczała/ gdy przez dziurę pi górnej czwórce na podniebienie się dostała/ można ją mlasnąć połechtać słowem/ te amor-alne szczały smaczne i zdrowe :)))

zgłoś