Edzia pewnie:)))

zgłoś

nosz, Hania, dzisiaj śpię z Miłoszem:))

zgłoś

Gabrysiu pewnie sny będą Miłoszowe:)

zgłoś

A skąd Ty to Wiedziałeś Wiesiu?jasnowidz jakiś ;)

zgłoś

pewnie sny będą miłosne, Hania, bo ja kocham mądrych facetów;p

zgłoś

:)

zgłoś

a ja Szymborską :)

zgłoś

ostatni raz tak się czułam z Norwidem, Wiesiu, a dzisiaj zwolniłam się z gotowania obiadu:))

zgłoś

Ja zafundowałem taki stan żonie za pomocą zebranej Osieckiej:))))

zgłoś

to znaczy, zrobiłeś żonie bardzo dobrze;p

zgłoś

tak? Aśćka - ale moje to światło odbite:))

zgłoś

hm, raczej światło udzielone, wszak radość się udziela:) no może nie jak ziewanie, ale:) pozdrawiam i radość podzielam, złapałam tak ostatnio gdzieś Dostojewskiego:)

zgłoś

przyznam rację Małgosi. Też Wolę Garysię Cabaj od Miłosza:))

zgłoś

allle mi słodzisz, Małgosiu - dobrego wieczoru:*

zgłoś

i Ty, Brutusie, przeciw?:)))

zgłoś

nie przeciw a za :))))

zgłoś

w tej kwestii to i ja zabiorę głos. też wolę :)

zgłoś

"Ocalony, bo z nim wieczne i boskie zdziwienie" - tak rozpoczyna, tymi słowami Miłosza, Julia Hartwig swoją przedmowę do tej 1406-stronicowej księgi - a ja wyznaczam sobie cel, Marzenko, bo zimy się boję:*

zgłoś

http://www.youtube.com/watch?v=daPlLu3UNtg ja też, ja też :*

zgłoś

Ja do Miłosza w ogóle jak pies do jeża. Do trzydziestego ósmego roku dźwiedziożycia. "Dolinę Issy" zaczynałam i porzucałam kilkanaście razy przez kilkanaście lat. Aż przyszedł na nią sprzyjający czas :) I w ślad za tym na całą resztę.

zgłoś

p.s. Mam w gawrze książkę, o której mówisz, Gabriela. Myślę, że to wart forsy zakup. Fajnie, kiedy można do niej zajrzeć :) Jest sezamowa. Zresztą, biografia wyd. Znak, w tej samej oprawie, też warta czytania. Kupiłam obydwie i czytałam jednocześnie - to były jedyne dwie książki z celulozy, jakie przetargałam w plecaku za granicę - niezłe kamienie - na dłużej kiedyśtam. Pozostałe to były pedeefy.)

zgłoś

jak pies do jeża, mówisz issa, no to uparty pies:)

zgłoś

ona kosztowała tylko tyle, ile duża Soplica - 65,40pln - Soplicę w czterech to się z godzinę czyta:))

zgłoś

hahah. , yhm:) to niechże nam będzie soundtrack z odrobiną wzniosłości do tego dziennika. o, ten: https://www.youtube.com/watch?v=9EU8UXtu-4k

zgłoś

Też się podobnie do niego zabierałam. Pierwsza była właśnie Dolina Issy i się podobała, więc przeczytałam bez odkładania bo miała klimat ale jego wiersze nie zachwycaly i mało co utkwiło w głowie. Znajomi jednak twierdzą, że Miłosz to przede wszystkim eseje, niestety tych nie przeczytałam jeszcze choć zamierzam. A biografie wydawane przez Znak lubię bardzo, tyle że tej Miłosza nie mam ale za to do Szymborskiej wciąż wracam:) Podobnie jak Ty do Miłosza Agnieszko z Doliny Issy zabierałam się do Prousta. Zdjęłam najpierw w Stronę Swana z półki i potem ze trzy razy odkładałam ją z powrotem, ale pewnej zimy coś zaskoczyło i przeleciałam przez wszystkie tomiszcza w poszukiwania straconego czasu. Z pierwotnego braku zaczarowania wczytując się w te jego pół stronicowe zdania przyszło oczarowanie jego opowieściami, filozofią życia, wnikliwą obserwacją różnych ludzkich charakterów i zachowań tak szczegółowo opisanych... Widać wszystko ma swój czas...

zgłoś

Yhm, M. i E. :) Tak. Czas obrany z całej tej skonwencjonalizowanej przemocy może znacznie więcej ofiarować. Wiesz / wiecie, z przerażonego Ameryką Miłosza, z esejów z jednoczącym je nagłówkiem "Widzenia nad Zatoką San Francisco", pochodzi między innymi taki fragment:

zgłoś

"Jak wtedy, gdy na stole rozkładamy papiery (...): zaraz niepokój liści poruszanych wiatrem, lot ptaków, brzęk owadów, jednym słowem niewspółmierność pomiędzy otwartą przestrzenią i operacjami umysłu wygania nas stamtąd, zmusza do zamknięcia się w czterech ścianach, w których nasze zajęcie jakby nabierało wagi i godności. Kokony, jaskinie, izby, drzwi, zagrody, ukryte legowiska, te podziemne galerie, dokąd zapuszczał się człowiek Cro-Magnonu ryzykując spotkanie z jaskiniową hieną, żeby tam, w najdalszym, najgłębszym kącie, rysować w świetle kaganka magiczne zwierzęta: tam tylko jego dzieło olbrzymiało, stamtąd tylko mogło rządzić losami żywych zwierząt na powierzchni ziemi. Teraz usiłuję chronić te stronice, ale moja humanistyczna gorliwość jest osłabiona przez góry i ocean, przez te liczne momenty, kiedy patrzyłem na bezmierność z uczuciem podobnym do mdłości, a wiatr pustoszył moje małe gospodarstwo nadziei i zamiarów".

zgłoś

Ech! Piękny fragment Agnieszko z Doliny Issy czuję podobnie z pojedynczymi wybuchami ku światu pełnemu zagadek.... Takie zamykanie się w czterech ścianach, gdy nasze zajęcia nabierają wagi i godności przede wszystkim wycisza, co w całym tym zgiełku pewnie daje możliwość głębszego obcowania z samym sobą, wsłuchania się w siebie i lepszego poznania kosmosu osobnika ,który mieszka w naszym wnętrzu, i nie jest wcale mniejszą zagadką jak to wszystko zza okna. Tak sobie jednak dalej myślę, że to zamknięcie przed niczym nas nie chroni i czy można w ogóle o nim mówić skoro umysł zazwyczaj nie mieści się w jego ramach. Jeśli umysł otwarty to pewnie każde zamknięcie jest pozorne, jeśli zamknięty to każdorazowe otwarcie drzwi na świat nie jest nawet ich uchyleniem.... .

zgłoś

a nieidźwiedź właśnie wyprał brudne pieniądze :d znaczy, w kieszeni takiego zapłakanego płaszcza z tafty prosto z zimnej wody znalazłam sześćdziesiąt groszy do mnożeniasię. to ja się cieszę, że się mógł ten fragment zadomowić się u Ciebie, M. :) tak sobie pomyślałam właśnie, że mu może będzie po drodze do Twoich Domów.

zgłoś

Niech się mnożą:) :) Ech! A propos parania a raczej umoczenia brudnych pieniędzy przypomniała mi się inna historyjka głęboko osadzona w małżeńskich realiach.. Mój domowy Niedźwiedź zamiast w banku składał kiedyś pieniądze pod wannę oczywiście w tajemnicy przede mną narzekając przy tym bezustannie na dziury w budżecie. Kiedyś podczas kąpieli rura pękła i zalało łazienkę, a wraz z wodą z zakamarków zaczęła wypływać forsa bijąc po oczach wielkością nominału. -Mówię do niego tak półżartem pół serio, ale z Ciebie skrucz- bandyta, a on do mnie, że to ja jestem bandytką bo rozwaliłam sejf i to bez strzelaniny. Do dziś jednak jak czasem narzekam na brak forsy koleżanka mówi : "idź się wykąp":) Ale wracając do Miłosza. Tuż przed jego śmiercią czytałam wywiad z nim w Polityce, w którym jednym z fundamentalnych pytań było to o miłość... Opowiedział historię, która najpierw zdziwiła a potem wrosła we mnie, że do dziś widzę scenkę jego spotkania z tajemniczą dziewczyną, którą ujrzał, gdy chyba wysiadał z metra. Niestety znikła w tłumie, a on nosił w sobie jej obraz w przekonaniu, że rozminął się z czymś tak autentycznym.

zgłoś

i też miałeś torebkę ze zdechłą myszą? mua:)

zgłoś

torbę zabieram wszędzie - no są w niej jajka, aallee żeby tam mysz ??? zdechła ??? ... może z raz mię się zdażyło heheh (mniej niż bytności w empiku - z raz heheh, więcej nie pamiętam)

zgłoś

Jeden jedyny z dwóch , który znam na pamięć.;d Inne znam tyle o ile, a częściej o ile:) o losie;d

zgłoś

:) http://www.youtube.com/watch?v=-RrQnulB7Kk

zgłoś

p.s. http://www.staff.amu.edu.pl/~schmidt/milosz1.html

zgłoś

:) ano, a wydrukuję i zawieszę, przeca było z nim dobrze;)

zgłoś

Yhm :d

zgłoś

:D

zgłoś

nadmienię jeszcze że już mistrz z Czarnolasu, w profetycznej dwudziestej pieśni przewidział nadejście owych "kamiennych tablic". Proszę tylko zwrócić uwagę na fragment odnoszący się do jego lotnego następcy: "miłosz a leć kiedy czas po temu..":)))

zgłoś

:)

zgłoś

Jaro - chciałam tylko poznać człowieka przez jego wiersze, alle: "człowiek jest czymś obszerniejszym niż poeta" - też ślę pozdrowienia>>>>>>:*

zgłoś