" droga prowadziła mnie zawsze dalej niż matka"- tak właśnie!:)))

zgłoś

Genialny początek i dalej utrzymany poziom! Będę wracała... Matki...., większość z nich nie dorasta do drogi. Key powiedziała, że dzieci powinny szukać sobie duchowych rodziców i pozostawiać tych, którzy już nie są w stanie ich poruszyć...

zgłoś

Fakt, "droga prowadziła mnie zawsze dalej niż matka" jest ze śmigłej myśli, takiego trafnego wejrzenia w błysku. I ma nieczęstą dziś, a przecież bezcenną w poezji właściwość: jest też zapamiętywalne, by tak rzec. Od pierwszego wejrzenia. I na długo, może aż do końca pamiętającego. Miłośnie:) Zresztą nie tylko w początku. Jeśli pomyśleć, czemu ewentualnie warto może przyjrzeć się dla pewności jeszcze raz, to tu: "koty są teraz w modzie pozwalają samotnym przeżyć samotność" - nie wiem, jakoś mi blednie fragm w spotkaniu z resztą; wydaje się sztuczny, mało zauważalnie, ale jednak, po bliższym patrzeniu, uważniejszym, coraz wyraźniej - brzmi jakby doklejony, sztuczny, jakby jedyna chyba atrapa wśród żywo mówiącego. Dobrego, janusz.

zgłoś

Za wiele grzybków w barszcz. Myśl z pierwszego wersu nie ma kontynuacji na tym samy poziomie. Może warto zastanowić się nad zawsze/zawsze i "ciężkim". Obruszam się też na: "gdy ptaki nadaremnie przysłaniały słońce/ bezwolne w półcieniach pamięci" Wygląda na to, że miało być ozdobnie, i tylko tyle jest - rozbiór logiczny mnie przestrasza. Krótko: dużo emocji i spory bałagan. Coś mi się wydaje, że jeszcze wrócisz do tematu. Dobrego, Januszu.

zgłoś

bardzo lirycznie o prawie całym życiu - ostatnia jest, ostatnia jest...nigdy takiej nie czytałam

zgłoś

jak klasyk autora.

zgłoś