bardzo mi się nie podoba ten tekst. po pierwsze co to za bogowie? po drugie kalekie pisklęta? po co pompować tekst takimi zwrotami? a czwarta strofa imho powinna być rozbita między tymi winami (enter). pozdrawiam:)

zgłoś

Co do ostatniej uwagi - zgadzam się. Powinna być rozbita. Ad bogowie - każdy ma jakichś własnych bogów, w sensie rzeczy, które są dla nas na tyle ważne, że przesłaniają nam inne, może ważniejsze. Nie ma tu mowy o Bogu. Kalekie pisklęta - ludzie zranieni, sponiewierani przez życie. Nie wiem jak ich inaczej ująć. Nie chciałam by było pompatycznie. Miało być prawdziwie. Ale nie będę się kłócić z odbiorcą. Nie będę tego bronić. Dziękuję za uwagi.

zgłoś

Wiesz, maryspillows, chyba mogłyby zostać same pisklęta. Spróbujmy go odpompować.

zgłoś

Pisklęta kojarzą się z macierzyństwem nie z ludźmi. Chyba nie chodziło pani o macierzyństwo?

zgłoś

A macierzyństwo nie kojarzy się z ludźmi?

zgłoś

W równej mierze co i ze słoniami.

zgłoś

Przemko - a jednak to nie to samo, bo zwierzęta kierują się instynktem. Ludzie czasem również sumieniem, uczuciami czy rozumem.

zgłoś

Hodowałem kiedyś chomiki - w pewnych okolicznościach zdarzało się, że chomiczyca pożerała młode - nie traktowałem jej jak wyrodnej matki. Powinienem? Wydaje mi się Przemko, że jest mała różnica między stanami naturalnymi a kulturowymi. Bycie matką i macierzyństwo to chyba kategorie z różnych porządków.

zgłoś

bez ostatniego zdania ( albo przenieść je gdzieś wyżej, może do motta?), a wiersz bardzo bardzo kobiecy - super!

zgłoś

Dzięki Igor. Nadal się zastanawiam co zrobić z ostatnim zdaniem.

zgłoś

zrób z niego tytuł;P

zgłoś

Dobry pomysł, skorzystałam :)

zgłoś

bardzo dobry wiersz... uważaj Lady! Będę cię czytał :)

zgłoś

Brzmi jak groźba. Będę się starać nie spuścić z tonu. :)

zgłoś

ten wiersz jest jak wielki wybuch... zdaje sie wyrzucac znaczenia i tresci w kazda strone i siegnie umyslu kazdego kto sie nad nim zatrzyma.. obojetnie z ktorej strony podejdzie... jak dla mnie to bardzo dobry utwor

zgłoś

Jak mogłem przegapic:):):)WisElko jestes wiesz- w moich ulubionych:):)

zgłoś

piękny wiersz o kobiecości .... ... .. .

zgłoś

Bardzo Wam dziękuję. Jestem szczerze zaskoczona aż tyloma pięknymi komentarzami. :)

zgłoś

fantastyczny wiersz. rozbił mnie

zgłoś

Przegapiłem dobry wiersz! Rewelka :)

zgłoś

o rzesz ty....

zgłoś

Nie rozumiem co autor chciał przez to powiedzieć :D

zgłoś

czytałam go już jeszcze raz:)

zgłoś

zawsze zastanawiam się nad bogami pisanymi z małej litery - można tak metaforycznie o autorytetach, a jeśli to istoty transcendentalne to pewnie jakieś bożki - zadumałem się nad wiarą peelki - adresat także pisany z małej ("ty") a na dodatek "tykany", sprowadzony do kumpla, i jeszcze "jak skały nietrwały - to usprawiedliwia tytuł; no a wino? atrybut chęci do życia, pragnień, pożądań, jakaś potrzeba radości a nawet zapomnienia się w tej euforii, jaką daje wino-krew...ciekawie obrazujesz problem, bez zadęcia, choć mi się kłóci pewna tradycja mówienia o Bogu, nawet jeśli odległym - to jednak...pomimo odmienności patrzenia na temat wiersz wydaje mi się wiarygodnym, autentycznym wyznaniem, literacko trafionym; pozdrawiam J.S

zgłoś

Jacku, nie jestem niewierząca. Może tylko czasem wątpiąca nieco. A 'bóg' z małej bo piszę o człowieku. Czyż nie mam wielu 'bogów' (bożków) tak naprawdę?

zgłoś

istotnie Elu, mamy wielu "bożków" i "bogiń"...stąd odwołalem się do autorytetów... ale rozumiem Ciebie, twój sceptycyzm i własną autoironię, samokrytycyzm; taka trzeźwość w towarzystwie wina - gdy wrze krew? prostujesz na baczność - jesteś niebezpieczna! :)))! J.S

zgłoś

Haha. Możliwe, że jestem, choć ... to raczej takie post factum :D

zgłoś

Jacek ma obsesję boskiej majuskuły.

zgłoś