Nigdy nie napisałam stornela, jakoś mnie do tego nie ciągnie, ale kto wie, może kiedyś spróbuję, a co do Proćpaka, to nie miałam pojęcia o tym beskidzkim zbójniku, ponoć został stracony za to, iż pomylił jałówkę z sarną i ją zabił. Cóż tak często bywa, że ludzie tracą życie tak naprawdę niesprawiedliwe, bo za zabicie jałówki taka kara, to jakieś szaleństwo, bywa i tak, że ktoś ponosi śmierć medialną, bo zabija go ludzka zawiść, np. z powodu tego, że ktoś wspaniale pisze, albo, że inni go doceniają, niestety zła na tym świecie nie brakuje... Dobrej nocy Wojtku życzę

zgłoś

Zawsze można napisać pierwszego stornela, później same idą. Jerzy Fiedor zwany Proćpakiem, miał żonę i dzieci. Dzieci mieszkały wraz z matką w oddalonej od Kamesznicy Milówce. Rodzina, bliższa, dalsza harnasia była prześladowana, przez ówczesne władze. Po egzekucji rodzina wyparła się wszelkich korzeni łączących ze zbójem. Mijały lata, syn zapoznał pewną chłopkę z odległej wsi, miał z nią nieślubne dziecko (córkę). Tę potajemnie bez podawania nazwiska ojca ochrzczono w kościele w Milówce. I ta ochrzczona córka z nazwiskiem panieńskim matki, z biegiem czasu powiła córkę. Ta natomiast wyszła za mąż za pewnego chłopa (Nazwiska nie podam). Reszta to już historia wielu rodów... Nikt z bliskich i dalszych rodzin nie chciał mieć przodka, który kradł, mordował, i przyniósł na rodzinę wszelkie prześladowania. Rodzina wolała mówić, że ród Proćpaka wygasł, ale trwa on po dziś dzień... (Z lewego, lub prawego łoża).

zgłoś

Przyznam się, że jak czytałem to myślałem że chodzi o kwiat. Nie wiem, czy autor tak to zrobił celowo, ale sądziłem po pszczołach i jakoś tak po ogólnym wrażeniu

zgłoś